Kitabın 184. ve 185. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
On Beşinci Tablet
Kral Pisiris, babamı kaygılandırıyordu. O kendinden önceki krallara hiç benzemiyordu. Ne Astarus gibi güvensiz ve korkak ne de Kamanas gibi cesur ve bilgeydi. Pisiris hırslıydı, kurnazdı, kabaydı. Bu nitelikleriyle kısa sürede kentin tartışmasız tek hükümranı olmuştu. Ama bu kent, bu küçük krallık Pisiris'e yetmiyordu. Kentte sayılan giderek artan ve tıpkı Asurlular gibi Sami soyundan gelen Aramiler, onların günlük yaşamdaki etkinlikleri Pisiris'i rahatsız ediyordu. Bir gün Asurluların, bu kentin anahtarını Aramilere vereceğini düşünerek için için kendini yiyordu. Onun düşlerinde büyük Hitit krallığını yeniden kurmak vardı. Parçalanmış, küçük kentler halinde yaşayan Hitit krallıklarını bir araya toplamanın zorluğu bir yana, egemenliği altında yaşadığımız Asur İmparatorluğu'nun buna göz yumacağını sanmak aptallık olurdu. Ama gözünü hırs bürüyen Pisiris, bu gerçekleri görmekten çok uzaktı. Kendini yeryüzündeki bütün bilgilerin sahibi olarak gördüğü için de babamın uyarılarını hiç dikkate almıyordu. Bu genç kralın hırsıyla başa çıkamayan zavallı babam, yaklaşmakta olan felaketi sezinliyor ama çaresizlik içinde kıvranmaktan başka elinden bir şey gelmiyordu.
Pisiris, tarihi, atalarımızın Mısırlılardan öğrendiği dama oyunu kadar basit sanıyordu. Bu yüzden de küçük kurnazlıklarla büyük imparatorluğunu yeniden kuracağı yanılgısını taşıyordu. Damada taşlar hareketsizdi, hangi kareye itersen oraya giderdi, oysa çevremizdeki krallar en az bizim genç Pisiris kadar akıllı, kendi çıkarlarını gözetecek kadar kararlı ve deneyimli kişilerdi.
Pisiris, Gökyüzünün Fırtına Tanrısı Teşup'un, karısı Gü-neş Tanrıçası Hepat'ın, oğulları Şarruma'nın ve Tanrıça Kupaba'nın yanımızda olduğuna inanıyordu. Çünkü gördüğü düşler, baktırdığı fallar böyle söylüyordu. Oysa Asurlula-rın da Asur, Enlil, Şamaş ve Yerin Göğün Tanrıçası İştar gibi güçlü tanrıları vardı. Ama kendi düşlerinin coşkusuyla sarhoş olan Pisiris bu gerçekleri unutuyor, kafasındakileri adım adım uyguluyordu.
Büyük bir gizlilik içinde mektuplar, antlaşma metinleri yazılıyordu. îlk mektuplar eski Hattina, yeni Amk Kralı Unki, Samal Kralı Panammu, Gurgum Kralı Tarhulara, Milidia Kralı Allumari, Kummuh Kralı Kuştaşpi, Kue Kralı Urikki, Tabal Kralı Vaşşurme gibi küçük Hitit krallarına yollandı. Hemen tümü Asurluların baskısı altında yaşayan bu krallıkların tepkileri ölçülmeye çalışıldı. Ama gelen yanıtlar son derece temkinliydi. Savaşçıları Asurlular tarafından koyun gibi kesilen, yaşlı, genç demeden derileri yüzülen, kazıklara oturtulan, kentleri yakılan bu kralların, durup dururken kendilerini ateşin içine atmaya hiç niyetleri yoktu.
Pisiris ise bu yanıtlardaki çekimserliği göremiyor, büyük düşünü gerçekleştirmek için gözü kara bir inatla uğraşıyordu. Frigya Kralı Midas ile Urartu Kralı Sardur'a da mektuplar yazıldı. Ancak bu mektuplar ulaklar aracılığıyla değil, bizzat babam Araras eliyle Asurluların can düşmanı olan bu iki ülkenin kralına ulaştırıldı. Pisiris'in emriyle, yanında altından yapılma nakışlı iki altın kupa, altından bir güneş kursu, Fırtına Tanrısı'nı simgeleyen altından bir boğa, koruyucu tanrımızın simgesi olan gümüşten bir geyik, üzerinde Dağ Tanrısı'nın, iki başlı aslanın, cinlerin bulunduğu tunçtan bir tören baltasıyla değerli armağanlar götüren babam, bu iki kralın niyetlerini de sezinlemeye çalışacaktı. Bu arada Asur İmparatorluğu da unutulmadı. Krallığımızda durumun sakin olduğu görüntüsünü vermek, acımasız Tiglatpileser'in kuşkuya kapılıp zamansız bir saldırıya kalkmasını önlemek için vergiler düzenli olarak ödendi, değerli armağanlar gönderildi. Ama bunlar yeterli olmayacak, küçük kentimiz, genç kralımızın hırsı yüzünden, zalim Tiglatpileser'in hışmına uğramaktan kurtulamayacaktı.
O sıralar Aşmunikal'ın aşkıyla sersemlemiş olan ben, çok sonra öğrenecektim olanları.
Bu kitabı KitapGalerisi'nden bu linke tıklayarak satın alabilirsiniz.On Beşinci Tablet
Kral Pisiris, babamı kaygılandırıyordu. O kendinden önceki krallara hiç benzemiyordu. Ne Astarus gibi güvensiz ve korkak ne de Kamanas gibi cesur ve bilgeydi. Pisiris hırslıydı, kurnazdı, kabaydı. Bu nitelikleriyle kısa sürede kentin tartışmasız tek hükümranı olmuştu. Ama bu kent, bu küçük krallık Pisiris'e yetmiyordu. Kentte sayılan giderek artan ve tıpkı Asurlular gibi Sami soyundan gelen Aramiler, onların günlük yaşamdaki etkinlikleri Pisiris'i rahatsız ediyordu. Bir gün Asurluların, bu kentin anahtarını Aramilere vereceğini düşünerek için için kendini yiyordu. Onun düşlerinde büyük Hitit krallığını yeniden kurmak vardı. Parçalanmış, küçük kentler halinde yaşayan Hitit krallıklarını bir araya toplamanın zorluğu bir yana, egemenliği altında yaşadığımız Asur İmparatorluğu'nun buna göz yumacağını sanmak aptallık olurdu. Ama gözünü hırs bürüyen Pisiris, bu gerçekleri görmekten çok uzaktı. Kendini yeryüzündeki bütün bilgilerin sahibi olarak gördüğü için de babamın uyarılarını hiç dikkate almıyordu. Bu genç kralın hırsıyla başa çıkamayan zavallı babam, yaklaşmakta olan felaketi sezinliyor ama çaresizlik içinde kıvranmaktan başka elinden bir şey gelmiyordu.
Pisiris, tarihi, atalarımızın Mısırlılardan öğrendiği dama oyunu kadar basit sanıyordu. Bu yüzden de küçük kurnazlıklarla büyük imparatorluğunu yeniden kuracağı yanılgısını taşıyordu. Damada taşlar hareketsizdi, hangi kareye itersen oraya giderdi, oysa çevremizdeki krallar en az bizim genç Pisiris kadar akıllı, kendi çıkarlarını gözetecek kadar kararlı ve deneyimli kişilerdi.
Pisiris, Gökyüzünün Fırtına Tanrısı Teşup'un, karısı Gü-neş Tanrıçası Hepat'ın, oğulları Şarruma'nın ve Tanrıça Kupaba'nın yanımızda olduğuna inanıyordu. Çünkü gördüğü düşler, baktırdığı fallar böyle söylüyordu. Oysa Asurlula-rın da Asur, Enlil, Şamaş ve Yerin Göğün Tanrıçası İştar gibi güçlü tanrıları vardı. Ama kendi düşlerinin coşkusuyla sarhoş olan Pisiris bu gerçekleri unutuyor, kafasındakileri adım adım uyguluyordu.
Büyük bir gizlilik içinde mektuplar, antlaşma metinleri yazılıyordu. îlk mektuplar eski Hattina, yeni Amk Kralı Unki, Samal Kralı Panammu, Gurgum Kralı Tarhulara, Milidia Kralı Allumari, Kummuh Kralı Kuştaşpi, Kue Kralı Urikki, Tabal Kralı Vaşşurme gibi küçük Hitit krallarına yollandı. Hemen tümü Asurluların baskısı altında yaşayan bu krallıkların tepkileri ölçülmeye çalışıldı. Ama gelen yanıtlar son derece temkinliydi. Savaşçıları Asurlular tarafından koyun gibi kesilen, yaşlı, genç demeden derileri yüzülen, kazıklara oturtulan, kentleri yakılan bu kralların, durup dururken kendilerini ateşin içine atmaya hiç niyetleri yoktu.
Pisiris ise bu yanıtlardaki çekimserliği göremiyor, büyük düşünü gerçekleştirmek için gözü kara bir inatla uğraşıyordu. Frigya Kralı Midas ile Urartu Kralı Sardur'a da mektuplar yazıldı. Ancak bu mektuplar ulaklar aracılığıyla değil, bizzat babam Araras eliyle Asurluların can düşmanı olan bu iki ülkenin kralına ulaştırıldı. Pisiris'in emriyle, yanında altından yapılma nakışlı iki altın kupa, altından bir güneş kursu, Fırtına Tanrısı'nı simgeleyen altından bir boğa, koruyucu tanrımızın simgesi olan gümüşten bir geyik, üzerinde Dağ Tanrısı'nın, iki başlı aslanın, cinlerin bulunduğu tunçtan bir tören baltasıyla değerli armağanlar götüren babam, bu iki kralın niyetlerini de sezinlemeye çalışacaktı. Bu arada Asur İmparatorluğu da unutulmadı. Krallığımızda durumun sakin olduğu görüntüsünü vermek, acımasız Tiglatpileser'in kuşkuya kapılıp zamansız bir saldırıya kalkmasını önlemek için vergiler düzenli olarak ödendi, değerli armağanlar gönderildi. Ama bunlar yeterli olmayacak, küçük kentimiz, genç kralımızın hırsı yüzünden, zalim Tiglatpileser'in hışmına uğramaktan kurtulamayacaktı.
O sıralar Aşmunikal'ın aşkıyla sersemlemiş olan ben, çok sonra öğrenecektim olanları.
kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder