Kitabın 108. ve 109. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
O akşam Jane kapıdan içeri girdiğinde akşam yemeği neredeyse hazırdı.
Fırını en kısık dereceye ayarladım, bu akşam Fransız usulü şaraplı tavuk vardı, ellerimi kurulayarak mutfaktan çıktım.
"Selam, hoş geldin," dedim.
"Selam. Davetlileri araman nasıl gitti?" diye sordu çantasını servis masasının üstüne koyarak. "Daha önce sormayı unuttum."
"Şimdilik gayet iyi, listedeki herkes geleceğini söyledi,
yani yanıt verebilenler."
"Herkes mi? Hayret doğrusu, bu mevsimde herkes tatilde olurdu."
Küçük bir kahkaha attı. Ben de keyfinin yerine geldiğine sevindim. "Tabii, ya!" dedi elini sallayarak, "bütün gün tembellik edip, yorgunluk atıyoruz, değil mi?'
"Benim bir şikayetim yok."
Mutfaktan gelen kokuyu duyunca yüzünde şaşkın bir ifade belirdi. "Gene mi yemek yaptın?"
"Bu akşam yemek yapma havanda olmayacağını düşünmüştüm."
Gülümsedi, "Ne kadar tatlı!" Göz göze geldik ve her zamankinden fazla kaldık öyle. "Yemekten önce duş yapsam olur mu? Bütün gün arabaya gire çıka, ter içinde kaldım."
"Keyfine bak," dedim elimi sallayarak.
Birkaç dakika sonra borulardan akan suyun sesi geldi mutfağa. Sebzeleri sote edip bir gün önceki ekmeği ısıttım. Jane mutfağa geldiğinde sofrayı kuruyordum. Onun gibi ben de Noah'nın evinden döndüğümde duş alıp yeni keten pantolonumu giymiştim, eskisi çok bol geliyordu.
Jane mutfağa döndüğünde kapıda durakladı ve "Bu benim sana aldığım pantolon mu?" diye sordu.
"Evet, nasıl duruyor?"
Şöyle baştan aşağı bir süzdükten sonra, "Tam oturmuş," dedi. "Buradan bakınca gerçekten çok kilo verdiğin belli oluyor."
"Aman ne iyi," dedim, "geçtiğimiz yıl çektiğim onca eziyetin boşa çıkmasını istemezdim doğrusu."
"Eziyet filan çekmedin ki, biraz yürüdün, evet ama eziyet çekmedin."
"Sen de bir gün güneş doğmadan kalk bakalım, hem de yağmur yağarken."
"Ah zavallı çocuk!" diye dalga geçti benimle. "Senin yerinde olmak istemezdim."
"Neler çektiğimden haberin bile yok."
kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder