Kitabın 216. ve 217. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
Onaylanmaya Karşı Özerklik
Arzunun çelişkilerini araştıran Alexander Kojeve, Hegel'in en ilginç yorumcularındandır, arzunun aynı anda hem "bireyciliğin gelişmesi" hem de eşitlikçi bir toplumsal düzende söz konusu olabilecek "karşılıklı onaylanmanın evrenselleşmesi" ile doyurulabileceğini öne sürer. Kojeve'in aklında sınıfsal onaylanmanın evrenselleşmesi vardır; görüşleri, toplumsal cinsiyet alanına kolayca ve eşit şartlarla uygulanabilirse de daha fazla cinsiyet eşitliğini, daha fazla bireyciliği ve karşılıklı onaylanmayı beraberinde getirebilir. Aslına bakılırsa Hegel'ci onaylanma mücadelesinin bir yönü, daha özerk olmayı daha fazla onaylanmanın şartı olarak görür. Köle özgürleştikçe, talep edeceği ve elde edeceği onaylanma da artar.
Bu görüş politika alanında savunulabilir olmakla birlikte cinsel ilişkiler alanında çok daha karmaşıktır. Çünkü cinsel arzunun çelişkilerinden habersizdir. Hatta kanımca Hegel'ci görüşün aksine, bireycilikteki ve özerklikteki artışın, modern cinsel arzuyu çıkmazlarla dolu hâle getirdiği söylenebilir. Judith Butler'ın öne sürdüğü üzere: "Arzu çelişkide saplanıp kalan ve kendi içinde bölünmüş bir tutku hâline gelir. Dünyayla aynı sınırlara sahip, kendisini dünyanın her yerine yansıtmaya çalışan özerk bir varlık olma çabası gösteren zihnimiz, arzu eden bir varlık olarak kendi kimliğinde, üstü kapalı bir şekilde karşıdaki kişi tarafından talep edilmeye ihtiyaç duyduğunu keşfeder."1 Karşıdaki kişi tarafından talep edilmek çelişkilerle doludur; çünkü "Çok mutlu olmak ve ne yapacağımıza kendimiz karar vermek arasında seçim yapmamız gerekir."2
Birine âşık olunduğunda ve özlem duyulduğunda kişi daima yok sayılma ve aşkının karşılıksız olduğunu görme riskiyle karşı karşıyadır. Kişinin arzusunun gerçekleşmediğini görme korkusu aşk deneyimini (potansiyel olarak) oldukça dönüşlü bir hâle getirir. Ve bu dönüşlülük, onaylanmanın kişisel değer duygusunu belirleyen özerklikle çatışması ve etkileşime girmesiyle üretilir. Dolayısıyla onaylanma, kültürün onaylanma ritüellerini yerine getiren kişinin ve karşısındakinin özerkliğinin eşzamanlı olarak onaylanması gerektiği yönündeki birey tanımıyla kısıtlanır.
Gençlerin aşk hayatlarını konu alan analizinde Ori Schwarz ilişki yaşadıkları kişinin fotoğraflarını çekme (ya da çekmeme) tercihlerine değinir: "O sırada bir ilişkisi olmayan yirmilerinin sonlarındaki bir kadın kendisini 'belgeleme konusunda saplantılı' biri olarak tanımlıyordu: '[Birine] bir şeyler hissetmeye başladığımda, içimde belgeleme isteği uyanıyor.'"
kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder