Kitabın 32. ve 33. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
Paulıne nezle olmuştu. Nana, Petrova ile Posy'yi yürüyüşe çıkardığında evde kaldı. Şimdi ne yapacaktı? Sylvia ona bir parça kumaş ve renkli iplikler vermişti; Nana'ya doğum gününde hediye edeceği masa örtüsüne başlayabilirdi. Aşçı onu kahve ve bonbon yapmaya davet etmişti. Clara ona kopyalanacak kâğıtlar getirmiş ve bunları hastanedeki zavallı bir çocuğa verilecek bir kitabın üzerine yapıştırmasını önermişti. Nana nezle olanların nasıl hissettiğini çok iyi bildiğinden ona pirinç parlatıcısı ile oyuncak evin pirinç parçalarını uzatmıştı.
"Geri geldiğimizde bunlar pırıl pırıl olsun," demişti sertçe. "Yapacak hiçbir şeyin olmamasından iyidir.
Oturup ne kadar kötü hissettiğini düşünmekten yarar gelmez."
Kendisine son söylenen emir bu olduğundan ve Nana söylediklerinin tam da istediği şekilde yapılmasını beklediğinden Pauline önce parlatma işini bitirdi. Çok eğleniyordu ama o kadar canla başla çalışmıştı ki yarım saat sonra daha fazla parlayamayacaklarını fark etti. Bunları tekrar oyuncak eve koydu ve salonu düzenlemeyi düşündü ama diğerleri yanında olmadan keyifli olmazdı. Saate bakıp çay saatinin gelmiş olmasını diledi ama saat henüz üçtü. Kumaşı çıkardı ve hatta biraz işleme yaptı ama hiç canı istemiyordu, bu yüzden çekmecesine geri koydu. Yapacak bir şeyi kalmadığından mutfağa inip bonbon yapmaya karar verdi ama ateşi çıkmıştı ve canı bonbon yemek istemiyordu. Bonbon yemek istemezken yapmanın ne anlamı vardı ki? İkinci katta yere oturdu ve nezlenin ne kadar fena olduğunu düşündü. Tam o sırada kapı açıldı ve bir kafa uzandı. Bir şala sarınmış olduğundan Pauline ilk anda onu tanıyamadı. Sonra gelenin, hanım doktorlardan soyadı Jakes olan olduğunu anladı. Doktor Jakes, Pauline'e gülümsedi.
"Çocuğum, burada tek başına ne yapıyorsun?"
kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder