Kitabın 252. ve 253. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
"Her yıl aynısını söylüyorsun ve beni de peşinden sürüklüyor
sun ama sonuç?"
"Yok abi, bu yıl kesin bozuyoruz o büyüyü!"
Selim Metin'in ona gelmesine çok şaşırmıştı. Genellikle önemli bir şey olmadıkça onun görev yaptığı hastaneye asla gelmezdi Metin.
"Sen buraya kolay kolay gelmezdin."
"Emre'yi aradım açmadı, İlyas zaten derbi tatili yüzünden burnundan soluyor, geriye sadece sen kaldın, idare et be doktor."
Kahveleri gelmişti, onları içerek sohbetlerine devam ettiler. Metin Selim'in işlerinin yoğunluğunu bildiğinden kahveyi bitirdikten sonra onunla vedalaşıp oradan ayrıldı.
Melis ve Emre doktor kontrolündeydi. Doktor ultrasonda bebeği inceliyordu.
"Sıvı makul düzeyde; boyu, kilosu da normal ve cinsiyeti hâlâ
erkek..."
Emre ile Melis heyecanla monitöre bakmaya devam ediyorlardı.
Her muayenede Emre'nin sorduğu saçma sapan sorular Melis'i kız-
dırsa da Emre böyle sorular sormaktan vazgeçmeye niyetli değildi.
"Gözleri renkli mi olacak doktor?" diye sordu bu sefer. Melis'in
yüzünün rengi bir anda değişmişti. Doktor ise oldukça sabırlı bir
adamdı, onun her saçma sorusuna büyük bir sakinlik içinde ve
yüksünmeden cevap vermek hoşuna gidiyordu.
"Gözünün rengini bilemem ama ileride sizler gibi başarılı bir sanatçı olması çok yüksek ihtimal."
Doktor eline aldığı kâğıt mendille Melis'in göbeğini sildikten sonra ayağa kalkmasına yardımcı oldu. Emre ile Melis muayenehaneyi terk etmek üzereyken doktor Emre'ye döndü.
"Sizden bir şey rica edebilir miyim Emre Bey?"
Masasının üzerinde duran Emre'nin yeni albümünün CD'sini Emre'ye uzattı.
"Bunu kızım Yasemin için imzalarsanız çok mutlu olurum, sizin en büyük hayranlarınızdan biridir kendisi."
Emre doktorun elinden aldığı CD'yi büyük bir itinayla imzalayıp doktora geri verdi, el sıkıştıktan sonra muayenehaneden çıktılar. Emre'yi görür görmez bekleme odasındaki kadınların gözleri fal taşı gibi açılmıştı. Bu bakışlar Melis'in de dikkatini çekmişti, kocasının koluna girdi.
"Çok acıktım aşkım, bu kadınlar seni yemeden sen beni yemeğe görürsen hiç fena olmaz" dedikten sonra oradan ayrıldılar. Onları aşağıda Metin bekliyordu. Melis ve Emre'nin binadan çıktıklarını görür görmez yanlarına doğru koştu. Melis'in koluna girip onunla arabaya doğru yürümeye başladı.
"Senin karın var ya çok şanslı bir kadın olacak" dedi Melis. "Galatasaraylı olsun yeter" cevabını verdi Metin. Ardından arabaya bindiler ve Metin onları yemeğe götürmek için gaza bastı.
Selim hastane koridorunda birkaç doktoru yan yana dizmiş onları haşlamaktaydı;
"Siz nasıl doktorsunuz? Daha kurallardan haberiniz yok!" "Ama hocam, bunu hastanın ailesi istedi" dedi stajyer doktorlardan biri.
Selim onun üzerine yürüdü, burun burunaydılar. "Onlar istedi diye hastanın sağlığını tehdit edebilecek, yememesi gereken şeyler hastaya verilir mi? Bari kendi ellerinizle yedirseydiniz, tam olsaydı!"
Selim'in cep telefonu çalmaya başladı, doktorlar başları önde sessiz bekleyişlerini sürdürüyorlardı. Selim arayanın ismine baktı, ardından karşısında dizilmiş doktorlara bağırdı:
Bu kitabı KitapGalerisi'nden bu linke tıklayarak satın alabilirsiniz.sun ama sonuç?"
"Yok abi, bu yıl kesin bozuyoruz o büyüyü!"
Selim Metin'in ona gelmesine çok şaşırmıştı. Genellikle önemli bir şey olmadıkça onun görev yaptığı hastaneye asla gelmezdi Metin.
"Sen buraya kolay kolay gelmezdin."
"Emre'yi aradım açmadı, İlyas zaten derbi tatili yüzünden burnundan soluyor, geriye sadece sen kaldın, idare et be doktor."
Kahveleri gelmişti, onları içerek sohbetlerine devam ettiler. Metin Selim'in işlerinin yoğunluğunu bildiğinden kahveyi bitirdikten sonra onunla vedalaşıp oradan ayrıldı.
Melis ve Emre doktor kontrolündeydi. Doktor ultrasonda bebeği inceliyordu.
"Sıvı makul düzeyde; boyu, kilosu da normal ve cinsiyeti hâlâ
erkek..."
Emre ile Melis heyecanla monitöre bakmaya devam ediyorlardı.
Her muayenede Emre'nin sorduğu saçma sapan sorular Melis'i kız-
dırsa da Emre böyle sorular sormaktan vazgeçmeye niyetli değildi.
"Gözleri renkli mi olacak doktor?" diye sordu bu sefer. Melis'in
yüzünün rengi bir anda değişmişti. Doktor ise oldukça sabırlı bir
adamdı, onun her saçma sorusuna büyük bir sakinlik içinde ve
yüksünmeden cevap vermek hoşuna gidiyordu.
"Gözünün rengini bilemem ama ileride sizler gibi başarılı bir sanatçı olması çok yüksek ihtimal."
Doktor eline aldığı kâğıt mendille Melis'in göbeğini sildikten sonra ayağa kalkmasına yardımcı oldu. Emre ile Melis muayenehaneyi terk etmek üzereyken doktor Emre'ye döndü.
"Sizden bir şey rica edebilir miyim Emre Bey?"
Masasının üzerinde duran Emre'nin yeni albümünün CD'sini Emre'ye uzattı.
"Bunu kızım Yasemin için imzalarsanız çok mutlu olurum, sizin en büyük hayranlarınızdan biridir kendisi."
Emre doktorun elinden aldığı CD'yi büyük bir itinayla imzalayıp doktora geri verdi, el sıkıştıktan sonra muayenehaneden çıktılar. Emre'yi görür görmez bekleme odasındaki kadınların gözleri fal taşı gibi açılmıştı. Bu bakışlar Melis'in de dikkatini çekmişti, kocasının koluna girdi.
"Çok acıktım aşkım, bu kadınlar seni yemeden sen beni yemeğe görürsen hiç fena olmaz" dedikten sonra oradan ayrıldılar. Onları aşağıda Metin bekliyordu. Melis ve Emre'nin binadan çıktıklarını görür görmez yanlarına doğru koştu. Melis'in koluna girip onunla arabaya doğru yürümeye başladı.
"Senin karın var ya çok şanslı bir kadın olacak" dedi Melis. "Galatasaraylı olsun yeter" cevabını verdi Metin. Ardından arabaya bindiler ve Metin onları yemeğe götürmek için gaza bastı.
Selim hastane koridorunda birkaç doktoru yan yana dizmiş onları haşlamaktaydı;
"Siz nasıl doktorsunuz? Daha kurallardan haberiniz yok!" "Ama hocam, bunu hastanın ailesi istedi" dedi stajyer doktorlardan biri.
Selim onun üzerine yürüdü, burun burunaydılar. "Onlar istedi diye hastanın sağlığını tehdit edebilecek, yememesi gereken şeyler hastaya verilir mi? Bari kendi ellerinizle yedirseydiniz, tam olsaydı!"
Selim'in cep telefonu çalmaya başladı, doktorlar başları önde sessiz bekleyişlerini sürdürüyorlardı. Selim arayanın ismine baktı, ardından karşısında dizilmiş doktorlara bağırdı:
kitap
