Kitabın 19. sayfasından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
Adını Üveys...
Üveys Bin Amir-i Kareni...
Karenli Amir'in oğlu Üveys...
Sizler ise beni, benden çok uzun zaman sonra Veysel Karanı olarak tanıyacak ve öyle anacaksınız...
Yemenin ortasındaki bir çölde ve yine o çölün ortasında kurulmuş küçük Karen köyünde yaşayan Amir'in tek oğlu, tek çocuğu olarak miladi takvime göre 560 senesinde dünyaya gelmişim.
Babam Amir...
Keşke onunla, nefes alıp verdiğim bütün hayatım boyunca beraber olabilseydim. Fakat bu durum ancak, ben dört yaşıma gelene kadar mümkün oldu. Hayatımın ilk dört yılında benimle olan ve aklımın ermeye başlamasıyla, bir gün ansızın hayatımdan ölüm atına binerek uzaklaşan babam...
Ona hiçbir zaman doyamadığımdandır herhalde, ne zaman aklıma gelse gözlerimin dolması. Beni kucağına almasını, saçlarımı okşamasını, bazen bana kendi kaşığıyla yemek yedirmesini hayal meyal hatırlıyorum. O eve gelip de ona doğru koştuğumda ve beni kucağına alıp sarıldığı anda gür sesiyle,
"Oğlum, Üveys'im..." demesini o kadar çok Özlüyorum ki...
Babasını, daha ona doyamadan kaybetmiş yetim olarak başka babaların, çocuklarını sevmesini her zaman içim acıyarak seyrederdim. Fakat onun bu dünyada yaşamasına o kadar izin verilmişti. Ve şimdi yanımda tek varlığım annem kalmıştı...
kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder