Kitabın 83. 84. ve 85. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
Plajıma geri dönüşüm kolay olmuştu. Sonra, her zamanki gece duşumu yaparken, ben de bir bebek kaplumbağa olsaydım güzergâhım neye benzerdi diye düşündüm. Doğam gereği tereddütlerin kurbanı olduğumdan, "kuşkudan içi içini yeme" deyiminin bu bağlamda çok özel bir anlamı olur muydu acaba?
Ertesi sabah, çok kısa bir gecenin ardından erkenden uyandım. Şifacının yanına mümkün olduğunca çabuk gitmeden önce benden istediği bilgileri elde edecek zamana ihtiyacım vardı.
Rehberime bakıp en yakın otelin yerini saptadım ve arabama atladım. Yirmi dakika sonra, kuşkusuz dünyanın en güzel ve de en mahrem lüks otellerinden biri olan Amankila'nın giriş kapısından yavaş yavaş geçiyordum. En savaştıktan sonra arabanın pisliğinin belirginleştirdiği münasebetsizliği gözümde büyümüştü. Bereketli çiçek yığınlarıyla süslü yoldan yavaş yavaş ilerledim. Mümkün olduğunca az gürültü çıkarmayı umuyordum. Resepsiyondan mümkün olduğunca uzağa park ettim. Son derece zarif peyzajlı bir bahçenin arasından zikzak çizerek resepsiyona götüren hoş patikada yürüdüm. Çakıllarla çevrili çimenlerin üzerinde, çayırların içerisine diz çökmüş iki görevli gördüm. Ellerinde birer makasla çimleri düzgün bir şekilde kırpıyorlardı. Bu tür yerlerde üstünkörü bir kırpma olamazdı; otel sakinlerinin huzuru kaçardı. Bir an ağzım açık kalakaldım, sonra yoluma devam ederek, müdavimlerin ilgisiz havasına bürünüp doğal bir tavır benimsemeye çalıştım. Gözlerimin önündeki manzaranın güzelliği neredeyse soluğumu kestiğinden bu tavrı sürdürebilmem güçtü. Tek katlı ve kısmen duvarsız, çağdaş sömürge stilinde tasarlanmış, özenli malzemeden, ender bulunan ağaçlardan, güzel taşlardan yapılmış bir dizi bina, krem rengi tonlarında hafif bir yumuşaklığı göze sunarak deniz istikametinde yayılmıştı. Binaların karşısında, üç seviyeli üç muhteşem havuz. Birincisini ağzına kadar dolduran su, altta olan ikincisine sessizce akıyor, oradan da üçüncüye dökülüyordu. Uzakta, havuzlarla aynı mavilikteki denizin baş döndürücü manzarası. Havuzlar bu manzaraya öyle muhteşem dahil edilmişlerdi ki sanki deniz buna uyum sağlamak için kendini boyamış gibiydi. Üstte, gökyüzünün uçsuz bucaksız mavisi. Birkaç hindistancevizi ağacı ve diğer tropikal ağaçlar, alanın güzelliğini ve kusursuzluğunu güçlendirmek için özenle düzenlenmişti. Bu kusursuzluğu bozmadan sanki ne bir şey eklenebilir ne de çıkartılabilir gibiydi. Mutlak bir sükunet, görünürde insan varlığı yok. Otel sakinleri, kuşkusuz ki, her süitin önünde, bakışlardan korunaklı, zarif özel bahçelerde bulunan özel havuzların mahremiyetini tercih ediyorlardı. Yalnızca, ham kumaştan giysileri duvarların rengiyle karışacak şekilde giyinmiş birkaç görevli, zaman zaman belli belirsiz ve sessizce ortaya çıkıyor, dağınık binaların sütunları arasından hayalet gibi kayıp geçiyorlardı. Resepsiyona doğru yoluma devam ettim. Burada kendimi rahat hissetmem giderek güçleşiyordu. Yine giysileri ham kumaştan, nazik bir adam, tatlı dilli ve güler yüzlü haliyle beni karşıladı.
Kendimden emin bir hava takındım.
"Günaydın, internet bağlantılı bir bilgisayar kullanmak istiyorum, lütfen."
"Otelde mi kalıyorsunuz, beyefendi?"
Bana neden bu soruyu soruyordu? Kalmadığımı gayet iyi biliyordu. Otelin yetmiş kişi için iki yüz kişi çalıştırdığını rehber kitapta okumuştum. Çalışanlar otelde kalanların adlarını her gün ezberliyorlar, onlarla her karşılaştıklarında adlarıyla hitap ediyorlardı. "Nasılsınız, Bay Smith?" "Güzel bir gün, değil mi, Bayan Green?" "Çok formda görünüyorsunuz, Bay King."
"Hayır, Legian'da kalıyorum," diye yalan söyledim ve adanın bir diğer büyük otelini belirttim. "Doğuya doğru gitmekteyim de, birkaç dakikalığına internete girmem gerekiyor."
Bu kitabı KitapGalerisi'nden bu linke tıklayarak satın alabilirsiniz.kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder