Kitabın 15.sayfasından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
İlk başlarda kimi zaman beni göklerde dolaştıran, kiminde de yerlerde sürükleyen bir olaylar dizisi hatırlıyorum. Haklı olarak ya da boş yere duyduğum yürek çırpıntılarından oluşan küçük bir tahterevalli. Londra'da onun dileklerine peki demek için yükseldikten sonra, her nedense bir iki kötü gün geçirdim. Yeniden kuşkulara düştüm; kesinlikle yanlış bir adım attığımı düşündüm. Posta arabasında bu ruhsal durum içinde, hoplaya zıplaya uzun saatler geçirdikten sonra, çalışacağım yerden beni almak üzere gönderilen aracın beklediği durağa geldim. Evden araba gönderilmesinin tembihlendiği söylenmişti.O haziran akşamına doğru beni bekleyen tek atlı, büyük arabaya bindim. Günün o saatinde, güzel bir havada, yazın tüm tatlılığı ile dostça, "hoşgeldin," dercesine önüme serdiği kırların arasından arabamla geçerken birden yeniden yüreklendim. Anayoldan sapınca karşıma çıkan evi gördüğümde duyduğum rahatlama, daha önce içine düştüğüm karamsarlığın boyutlarını gösterecek denli büyüktü sanırım. Çok sıkıntılı bir yere gideceğimi sandığımdan, daha doğrusu bundan korktuğumdan, beni karşılayan görüntü içimi tatlı bir şaşkınlıkla doldurmuştu belki de. Temiz perdeli açık pencerelerinden dışarı bakan iki hizmetçi kızın başlarıyla, evin geniş, açık önyüzünün görünüşünden çok hoşlandığımı anımsıyorum. Çimleri, parlak renkli çiçekleri, arabamın tekerleklerinin çakıl taşlarının üzerindeki patırtısını anımsıyorum.
kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder