Kitabın 88. ve 89. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
ÇARMIHTAKİ
Bugün ve her yılın aynı günü, insan, derin uykusundan sıçrayarak uyanır ve Haç üzerinde Nasıralı İsa'yı görmek, onun çektiği acılara tanık olmak için yaşlı gözlerle Calvary dağına doğru bakarak iki bin yıl geriye doğru akan zaman ırmağının kıyısında dikilir. Ama gün bitip de akşam vakti gelince, geriye döner, dönerken de her tepede, her çayırda, her buğday pazarında dikilmiş idollerin önünde diz çöker, sessizce yakarın
Bugün, Hıristiyan ruhlar, kutsal hatıraların kanatlarıyla Kudüs'e tayeran ederler. Orada kalabalığın içinde dikilip, alnında dikenli taç, kollarını göğe uzatan ve Ölüm'ün saydam örtüsü arkasından Hayat'ın derinliklerine bakan İsa'ya gözlerini dikerek göğüslerini yumruklarlar.
Fakat gecenin perdesi günün sahnesinin üstüne inip de kısa drama bitince, Hıristiyanlar gruplar halinde evlerine döner ve cehaletle tembelliğin yorganıyla unutmanın gölgesi arasında yan gelip yatarlar
Her yılın bu gününde filozoflar karanlık mağaralarından, düşünürler soğuk hücrelerinden, şairler hayalhanelerinden çıkarlar ve hepsi bu sessiz dağın üzerinde dikilir ve katillerinden söz eden genç bir adamın sesine kulak verirler, "Ey Baba, bağışla onları, ne yaptıklarını bilmiyorlar."
Fakat karanlık sessizlik aydınlığın seslerini yutmaya başlayınca, filozoflar, düşünürler ve şairler daracık kovuklarına dönerler ve orada oturup parşömen sayfalarının anlamsız fısıltılarıyla ruhlarını sıvamaya devam ederler.
kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder