Küçük Şeyler 2 - Suflörlü Yaşamlar, Tulumbacı Sendromu, Psikolojik Düğümler

Küçük Şeyler 2 - Suflörlü Yaşamlar, Tulumbacı Sendromu, Psikolojik Düğümler,  Üstün Dökmen tarafından yazılmıştır.http://kitapgalerisi.com'da %20 İndirim ve aynı gün kargoya teslim avantajıyla alabilirsiniz. |  Remzi Kitabevi, Kişisel Gelişim, 9789751413062, 159 Sayfa, Aralık/2013

Kitabın 122. ve 123. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.

Yaşam haritalarını izlerken, hedeflerinize ulaşmaya çalışırken, aklımız dümen, duygularımız yakıttır. Akıllarını ve kalplerini eşgüdümlü kullananlar hedeflerine ulaşırlar. "Arkadaşlar, işimizi duygularımızı katmayalım!" mantığı, "Çinliler birbirine benzer, biz benzemeyiz" demişçesine şab-loncu bir mantığın ürünüdür. Büyük küçük tüm yaşam mücadelelerinde duygular itici güçtür.
Mantık mı, Duygu mu?
Kadın okuyucularım/izleyicilerim, eşlerinin katı bir şekilde, yerli yersiz mantığa sarılmalarından yakınırlar. Kimi erkek, "Bak hayatım, şöyle, şöyle; demek ki mantıken böyle yapmamız gerekiyor. Bitti!" der.
Oysa bitmedi. Eşi öyle yapmak istemiyorsa, her zaman mantıklının peşinden gitmek şart değildir. Mantıken öyle olması gerekebilir, ancak insanlar her zaman mantıklı olanı yapmak zorunda değildir.

Sigara içmek hiç de mantıklı değildir ama birileri
içiyor. O yağlı, salyalı yahnileri, o kızarmış
patlıcanları, baklavaları yemek hiç de mantıklı
değildir ama yiyoruz. O pantolon kayışlarının
üzerinden erimiş mumlar gibi sarkan göbeklerle
dolaşmak mantıklı değildir ama dolaşıyoruz.
Sapanca Gölü'nün çevresindeki devlet ormanlarına
evler yapmak mantıklı değildir ama yapıyoruz.
Büyük depremi unutup, fay Hattının üzerine
beş katlı perde betonsuz apartmanlar yapmak
mantıksızdır ama yapıyoruz. Biz erkekler bütün
bu mantıksızlıkları yapıyoruz da, arada bir de
eşlerimizin hatırı için mantıksızlık yapsak ne olur?

Yazmakta olduğum tiyatro oyunlarından küçük bir bölümü televizyondaki "Küçük Şeyler" dizisine koyduk. Söz konusu bölümde satranç oynayan bir karıkoca arasında şu konuşma geçiyor:
Erkek: "Hayatım, atını almak zorundayım." Kadın: "Aa, alma şekerim, ben onu seviyorum."
Erkek: "Ama hayatım, atını almazsam hu oyun satranç olmaktan çıkar."
Bu noktada ben devreye girip, "Eğer erkek atı almazsa, bu oyun satranç olmaktan çıkar ama aşk olur" diyorum. Evet gerçekten bazen mantığın bittiği yerde aşk başlar.
Mantığın bittiği yerde aşk başlar...

Bu kitabı KitapGalerisi'nden bu linke tıklayarak satın alabilirsiniz.

kitap