Kitabın 294. ve 295. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
İstasyonun hoparlörleri B Şehri'ne geldiklerini bildiriyordu.
Bir sonraki durak A Şehri olacaktı.
"Hâlâ üç saatlik yol var... Sonra evdeyim... Evde... Sadece yüz seksen dakika kaldı... Biraz daha uyu, ev..." Bu sersemlik içinde uykuya daldı...
Ne var ki daha bir an geçmeden trenin istasyondan ayrıldığını belirten düdük keskin bir şekilde öterek onu bir kez daha uyandırdı. Trenin raylarda çıkardığı ses giderek hızlandı, tıpkı müziğin bir insanın heyecan seviyesini giderek artırması gibi onu uykuya dalmaktan alıkoydu. Zaten deliksiz uyku nedir bilmiyordu, böylesine bir ses şiddetine nasıl katlanabilirdi ki? Trenin çıkardığı sesler bütün bünyesine işleyerek onu tam anlamıyla uyandırdı. Ayın ışığı kabinde oynaşıyor, ranzasına vuruyordu. Gölgeler koşuşturuyor, hızla dalgalanıyor ve uykulu gözlerini açmaya zorluyordu. Tam o anda gözünün kenarında sıradışı bir şey fark etti. Neydi o, neler oluyordu? Tembel tembel neler olduğunu çıkarmaya çalışıp, zihninde evirip çevirirken duvarda bir askıya asılı ve öğretmenlerin siyah çantalarına benzeyen deri evrak çantasının yerinde olmadığını gördü. Hemen doğruldu ve ranzasını yokladı. Yoktu. Ayağa kalktı ve zemine, çay sehpasına, yastığının altına baktı. Hiçbir yerde yoktu!
Gürültüyle Vasili ile profesörü uyandırdı. Profesör ona bir saat önce tuvaleti kullanmaya kalktığında (lütfen unutmayın bir saat önce) vagonları birbirine bağlayan boşluğun üzerindeki platformda kapıya yaslanarak sigara içen asker kıyafetli genç bir adam gördüğünü söyledi. Ne var ki tuvaletten çıktığında genç adam hiçbir iz bırakmadan kaybolmuştu. Elinde Rong Jinzhen'in tarif ettiğine benzeyen bir evrak çantası taşıyordu.
Profesör, "O an üzerine hiç düşünmedim, orada öylece durup sigara içtiği için çantanın ona ait olduğunu düşündüm ve elinde tuttuğu şeye pek dikkat etmedim, adamın hiç acelesi yok gibiydi, sigarasını bitirince gidecek gibiydi, ama şimdi, ah, daha dikkatli olmalıydım," dedi. Profesörün sesi empati doluydu.
Rong Jinzhen çantayı çalan kişinin büyük ihtimalle asker kıyafetli bir adam olduğunu düşündü. Orada sadece duruyor gibi görünmüşse de, aslında fırsat kolluyordu. Profesörün tuvalete gidişi ona aradığı fırsatı sundu, tıpkı karda izler görüp onları izlemenin sizi kaplanın mağarasına götürmesi gibi. Tahmin edebileceğiniz gibi profesör tuvaletteyken, adam harekete geçmiş, her saniyeyi, her santimi kullanmıştı.
Rong Jinzhen bunları kafasında geçirirken elinde olmadan acı acı güldü.
kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder