Kitabın 110. ve 111. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
"Buda'nın annesi, rüyasında beyaz bir fil görmüş, bu filin hortumu ile hamile kalmıştı""Fil hortumuyla da hamile kalınır mı" demeyin.
ister yeyin ister yemeyin;
Valla bunları ben değil, Budistler söylüyor.
Hıristiyanların paganlardan yürüttüğü adetler
Eski Yunan ve Mısır tanrılarının hikayelerinde yer alan Osiris, Attis, Adonis, Dionysius'un maceralarını İsa'nın hayatına uygulayan Pavlus, İsa'ya tanrılık kazandırma oyunlarında da bu mitolojik figürlerin maceralarına sarılmıştı.
Mısır Tanrısı Osiris, bakire bir anneden 29 Aralık'ta doğdu. İsa'nın Yahuda'dan gördüğü ihanetin esin kaynağı Typen'in Osiris'e olan ihanetiydi. Osiris'te; öldü, gömüldü ve Isa gibi, iki ya da üç gün sonra kalkıp, dirildi.
İsa'nın ölünden sonra iki-üç gün arasında dirilme masalının aparıldığı hikayelerden biridir, Osiris'in öldükten sonra dirilmesi...
Bakire annelerden doğan bir başkası da Pers Güneş Tanrısı Mithra'ydı. O da bir bakireden 25 Aralık'ta doğdu.
Bakire Demeter'den doğan Dionysius'da 25 Aralık'ta gözlerini açmıştı. Dionysius kendisini; Alpha ve Omega yani birinci ve sonuncu, başlangıç ve son benim" diye tanımlıyordu.
Aynı tanımlama; İncil'in Vahiy bölümü 22; 13'de İsa'nın kendini tanımlaması olarak yer alıyor, yine Vahiy l;8'de "Alpha ve Omega" benim diyen İsa'yı görüyorduk.
İsa'nın çarmıhta ölümü ardından gömülmesi daha doğrusu boş bir odaya konulup, üç gün dolmadan ama üç gün masalı ile yeniden dirilmesi olayı nedeni ile kutlanan Paskalya, Mart sonu ile Nisan arasında kutlanan bir bayramdı. Her ne kadar Doğu ve Batı kiliseleri arasında kutlama tarihleri bakımından fikir birliği olmasa da Hıristiyanların kutladıkları bu bayram Pagan Tanrısı Asterte'den yürütülmüştü.
Bereket Tanrıçası olarak tanımlanan Asterte, tavşan ve yumurta ile sembolleştirilmişti. Asterte, paganların baharın gelmesiyle yeniden canlanmayı simgeliyordu. Hıristiyanlarında aynı günü aynı sembollerle "diriliş" olarak kutlamaları yürütme sanatında aldıkları yolu göstermesi bakımından oldukça anlamlıydı.
Ne garip ki, Paganların Astarte festivalleri ile Yahudilerin hamursuz bayramı ile de aynı günlere denk geliyordu.
Seder, Pagan geleneğinde Osiris'in yanındakilerle ilkba-har'da gece ile gündüzün eşit olduğu anda yediği yemekti. Paganlar Osiris'in öldükten sonra tekrar dirildiğine, hayatlarının yiyecek olarak kullanılan bitkilere geçtiğine inanıyorlardı. Paganlar o nedenle kutlamalarda bedeni temsilen hamursuz ekmek yiyor, kan niyetine de üzüm şarabı içiyorlardı.
Kayıp İsa adlı kitabında Koray Er, Seder hakkında balan neler yazıyordu:
"İlk Hıristiyanlar; (İlk dönem Hıristiyanları Yahudi-Hıristiyan olarak tanımlanır) Pagan gelenekleri ile Yahudi gelenekleri arasında benzerlikleri gördüklerinde yeni dinlerini bu Pagan geleneklerine adapte ettiler...
Seder, İsa'nın son yemeği olmuştur. Seder, Yahudilerin Mısır'ı terk edişlerinin anısına kutladıkları Passover'in (hamursuz) ilk iki gün yedikleri yemektir.
Paganlarda ise Osiris'in ilkbaharda gece ile gündüzün eşit olduğu zaman yediği son yemektir. Paganların Osiris için uyguladıkları bu gelenek önce Yahudilere, oradan da Hıristiyanlara geçmiştir. Tabii ki kendi dini, kültürel adetlerine adaptasyonu yaparak; ekmek - şarap İsa'nın bedeni ve kanını, yumurta İsa'nın yeniden doğuşunu temsilen yenmiştir.
kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder