Kitabın 144. ve 145. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
Puygiron'dan kaçmakla geçen bir hafta. Cep telefonuma birkaç mesaj bırakmıştı. İlki, özür dilemek içindi: "O kadar güzelsin ki, falan filan." İkincisinde, karısına hiçbir şey söylememem için bana yalvarıyordu.
Hiçbirine cevap vermedim.
Ah bir bilseydi, adi herif. Geçen hafta sonundan beri ağzım kumla doluydu sanki. Konuşamıyordum. Kimseyle. Kirazlar'dan kaçıyordum. David'den de... Yine de Violette'e her şeyi anlattım. Olayı abarttı tabii ki. Ama kart pislik üzerine yaptığı hiçbir yorum karşılığını bulmuyordu. Anlamamıştı. Amaury ne ihtiyardı ne de pislikti. O benim arkadaşımdı.
Yani, en azından ben öyle sanmıştım.
Eğer bana teklifte bulunmuş, benimle yatmaya kalkışmış olsaydı, tabii ki onu savuştururdum ama bu kadar öfke duymazdım. Ona güvendim ve kandırıldım. Benim fotoğrafımı, onu kirletmek için çekiyordu. Ama tek kelime etmeye hakkım yok, öyle değil mi? Hangi akla hizmet o adamın önünde soyunup dans ettim ki? Ne sanıyordum? Violette bile, eminim yalnızca hak ettiğimi bulduğumu düşünüyordur. Bense ondan yalnızca yanımda olmasını istiyordum. Yargılamadan.
Sandığım kadar yokum. Bir hiçim hatta.
Dün, Satya ve Violette'le boyama işini bitirdik. En azından, tüm bu pislik bir halta yarayacak, Amos'un bizimle kalmasını sağlayacaktı.
O da bana ulaşmaya çalıştı. Indiana'da yaşadıklarımızdan sonra bir araya gelme çabası içindeydi kuşkusuz. Ama cevap vermedim.
Kendimi kirli ve umutsuz hissediyordum. Hafta içi bir gün, babamla televizyonun karşısına kurulmuş, haberleri seyrediyorduk. Büyükannem Paulette'i yepyeni boyanmış saçlarıyla, oyuncak bebekleriyle poz verirken gördüm. Gazeteci, kameranın Önünde komik suratlar yapan Rox ve Rouky'i de çekmişti. Ve güzel mavi elbisesini giyen annemi.
Babam iç çekti: "Valerie öyle güzel ki." Ve bam, bir anda gözyaşlarına boğuldum. Babişkom çok üzülmüştü. Bana sarıldı. Bense hıçkırı-yordum:
"Hepsi benim suçum, hepsi; ayrılığınız da öyle..." Omuzları çöktü. Hayır, dedi. Ama biliyordum, gerçek buydu, nedeni bendim. Sadece ekledi:
"Kadıncı yeniden gitmeye başlamalısın küçük meleğim, biliyorsun... Sana yardımı dokunacaktır..."
Ama yeniden psikoterapiye başlamak istemiyordum.
Bu kitabı KitapGalerisi'nden bu linke tıklayarak satın alabilirsiniz.
kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder