Kitabın 238. ve 239. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
ALLAH'IN DOSTU
Allah (c.c.) Hz. İbrahim'i dost edinince, melekler:
"Ey Rabbimiz! İbrahim sana nasıl dost olabilir? Nefsi, malı ve evladı var. Kalbi bunlara meyyaldir..." dediler. Ardından şu ibretli manzaralara ve Hz. İbrahim'in ağır imtihanlarına şahit oldular.
İbrahim (a.s.) mancınıkla ateşe atılacağı zaman, melekler heyecanlandı. Bir kısmı Allah'tan Hz. İbrahim'e yardım et-mek için izin istediler. Melekler, Hz. İbrahim'e bir isteği olup olmadığını sorunca, İbrahim (a.s.):
"Dostla dostun arasına girmeyin!" buyurdu.
Daha sonra Cebrail (a.s.) geldi:
"Bana bir ihtiyacın var mı?" diye sordu.
İbrahim (a.s.):
"Sana ihtiyacım yok. O bana yetişir; ne iyi vekildir!" buyurdu.
Hz. İbrahim (a.s.) Allah'a verdiği andı yerine getirmek için oğlu Hz. İsmail'i kurban etmeye götürürken melekler yine heyecanlandılar:
"Bir peygamber, bir peygamberi kurban etmeğe götürüyor!" dediler.
İsmail (a.s) ise, babası Hz. İbrahim'e:
"Ey babacığım! Emrolunduğunu yap! İnşallah beni sabredenlerden bulursun. Bıçağını iyi bile; hemen kessin; can vermek kolay olur... Bıçağı çekerken de yüzüme bakma! Belki babalık şefkati ile geciktirebilirsin... Benim üzüntüm, kendi elinle kurban ettiğin evladının acısını ve hasretini ömür boyu unutmamandır..."
Baba-oğul, teslimiyet okyanusunda yüzerken, Cebrail (a.s) yetişti. Bıçağı kör etti. Cennet'ten koçu indirdi.
Allah, Hz. İbrahim'e sayılmayacak derecede koyun sürüleri ihsan etti. Cebrail (a.s.), insan suretinde gelerek sordu:
"Bu sürüler kimin? Bana bir sürü satar mısın?"
İbrahim (a.s):
"Bu sürüler Rabbimin'dir. Şu anda benim elimde emanet olarak bulunuyor. Bir kere zikredersen, üçte birini; üç kere zikredersen hepsini al, götür!" dedi.
Cebrail (a.s):
"Subbûhun, kuddûsün, Rabbüna ve Rabbü'l-melâiketi ve'r-rûh." dedi.
İbrahim (a.s.):
"Al hepsini! Senin, al, git!" dedi.
Cebrail (a.s.):
"Ben insan değil, meleğim, alamam." dedi.
İbrahim (a.s.):
"Sen meleksen, ben de Halil'im (Allah'ın dostuyum.). Verdiğimi geri alamam." dedi.
Bu kitabı KitapGalerisi'nden bu linke tıklayarak satın alabilirsiniz.Allah (c.c.) Hz. İbrahim'i dost edinince, melekler:
"Ey Rabbimiz! İbrahim sana nasıl dost olabilir? Nefsi, malı ve evladı var. Kalbi bunlara meyyaldir..." dediler. Ardından şu ibretli manzaralara ve Hz. İbrahim'in ağır imtihanlarına şahit oldular.
İbrahim (a.s.) mancınıkla ateşe atılacağı zaman, melekler heyecanlandı. Bir kısmı Allah'tan Hz. İbrahim'e yardım et-mek için izin istediler. Melekler, Hz. İbrahim'e bir isteği olup olmadığını sorunca, İbrahim (a.s.):
"Dostla dostun arasına girmeyin!" buyurdu.
Daha sonra Cebrail (a.s.) geldi:
"Bana bir ihtiyacın var mı?" diye sordu.
İbrahim (a.s.):
"Sana ihtiyacım yok. O bana yetişir; ne iyi vekildir!" buyurdu.
Hz. İbrahim (a.s.) Allah'a verdiği andı yerine getirmek için oğlu Hz. İsmail'i kurban etmeye götürürken melekler yine heyecanlandılar:
"Bir peygamber, bir peygamberi kurban etmeğe götürüyor!" dediler.
İsmail (a.s) ise, babası Hz. İbrahim'e:
"Ey babacığım! Emrolunduğunu yap! İnşallah beni sabredenlerden bulursun. Bıçağını iyi bile; hemen kessin; can vermek kolay olur... Bıçağı çekerken de yüzüme bakma! Belki babalık şefkati ile geciktirebilirsin... Benim üzüntüm, kendi elinle kurban ettiğin evladının acısını ve hasretini ömür boyu unutmamandır..."
Baba-oğul, teslimiyet okyanusunda yüzerken, Cebrail (a.s) yetişti. Bıçağı kör etti. Cennet'ten koçu indirdi.
Allah, Hz. İbrahim'e sayılmayacak derecede koyun sürüleri ihsan etti. Cebrail (a.s.), insan suretinde gelerek sordu:
"Bu sürüler kimin? Bana bir sürü satar mısın?"
İbrahim (a.s):
"Bu sürüler Rabbimin'dir. Şu anda benim elimde emanet olarak bulunuyor. Bir kere zikredersen, üçte birini; üç kere zikredersen hepsini al, götür!" dedi.
Cebrail (a.s):
"Subbûhun, kuddûsün, Rabbüna ve Rabbü'l-melâiketi ve'r-rûh." dedi.
İbrahim (a.s.):
"Al hepsini! Senin, al, git!" dedi.
Cebrail (a.s.):
"Ben insan değil, meleğim, alamam." dedi.
İbrahim (a.s.):
"Sen meleksen, ben de Halil'im (Allah'ın dostuyum.). Verdiğimi geri alamam." dedi.
kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder