Kitabın 110. ve 111. sayfasından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
SENİ KRİPTO SENİ...
Çok partili düzenimizin anlı şanlı damadı, son günlerde yeniden devleti yönetmeye başladı. Önce devletimizin dostlarını sapladı, sonra da başbakan atadı. Metin Toker'e göre Türkiye'nin yakın dostları İran, Amerika ve Yunanistan olmalıdır. Ecevit de başbakanlık koltuğunu oturmalıdır.
Gitti Yunanistan'a Karamanlis ile konuştu. Ecevit ile Karamanlis'i bir yerde buluşturursa, dünya barışını da bir çırpıda kuruverecek üstat Kissinger'i kıskandıracak bu gidişle...
Geçen hafta "Milliyet" gazetesindeki köşesinde yine döktürdü; Türkiye'de herkes istediğini düşünebilirmiş... Bazıları en hayırlı yolun NATO'dan çıkıp Varşova Paktı'na girmek olduğunu düşünebilirmiş. İsteyen sadece NATO'dan çıkılıp Varşova Paktı'na gidilmesini doğru görmeyebilirmiş. NATO içinde kişilikli politika izlemek isteyenlerde bulunabilirmiş. Toker bunları özetledikten sonra:
- Böylelerinin karşısında şapka çıkarılır, fikir nihayet fikirdir... diyor sonra da:
- Kripto çevrelerinin, usulleri gereğince koro halinde yaydıkları bir akım dolaştırılıyor. Bu akımın esası, gene usulleri gereğince gerçeklerin değiştirilmesidir... yollu yorumlar yapıyor. Fikir karşısında şapka çıkarmaz. Kitap çıkarıp savcılara yol gösterir.
Üstadın huyudur: İşine gelmedi mi, bir "kripto" edebiyatı tutturur. "Kripto", kendini gizleyen komünist demektir. Toker "alaturka sağcılar" gibi belirli "klişeleri" kullanmamakta, "alafranga sağcılığa" yakışan sözcüklerle konuşmaktadır. Sağcılığın dört başı mamur bir "Alafranga" türüdür Metin Toker...
Bakın ne diyor:
- Türk Ordusu bugünkü çağdaş düşünme düzeyine de Türk-Amerikan ortak eğitim sistemiyle gelmiştir. Bunlar tarihe yazılmıştır. Hangi kriptonun kudreti bunu değiştirmeye yeter?
Biz de sormak isteriz:
- Acaba hangi Amerikalı, Amerika'yı bu kadar yürekten övebilir?
Soruyu soralım; yine de Toker'in yazdıklarına göz atalım:
- Bu grup, yardımın nasıl başlatıldığı ve neden başlatıldığı konularında akıl almaz cambazlıklardan da çekinmemektedir. Sanki Türkiye üzerindeki 1945 kâbusu, akşam yatılmadan fazla yemek yenmiş olmasının sonucudur. Sanki Sovyetler Birliği uzun bir harp devrini takiben 1946'da Türkiye'ye resmen nota verip Boğazlarda "ortak savunma" istememiştir. Sanki o soğuk harp devresinde Sovyetler Birliği Dışişleri Bakanı Molotof, Türkiye Büyükelçisi Sarper'e resmen, Ankara'da Varşova veya Bükreş'teki hükümetler tipi, "Rusya'ya dost" bir hükümet istediklerini söylememiştir. Sanki Amerika, tabii bizim daima hayranlık uyandıracak bir çalışmamız sonunda cevap vermemiştir. Türkiye'ye bir Rus silahlı müdahalesi halinde kendi silahlı kuvvetlerini kullanacağını açıkça bildirmemiştir. Bunlar hep tarihe yazılmıştır.
kitap
