Kitabın 19. Sayfasından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
I. REFAHYOL'A MUHALEFETİN KARAKTERİSTİK YAPISI
28 Şubat sürecinde REFAHYOL İktidarına karşı gösterilen tepkilerin kaynağı, aslında dört türlü korku psikolojisine dayanıyordu.
Bu dört korku psikolojisinden ilki, "iktidar şansını kaybetme korkusu", ikincisi "rant ve menfaati kaybetme korkusu", üçüncüsü "rejim ve can korkusu", dördüncüsü ise "taassup korkusu" idi.
Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel ile siyasi parti liderlerinden Mesut Yılmaz, Bülent Ecevit ve Deniz [Saykalın korkuları, "siyasi rekabet havasından, iktidar olma şansını kaybetme endişesinden", kaynaklanırken, TÜSİAD ve rantiyeci medyanın korkusu "faiz rantlarının", ABD ve İsrail'in korkusu ise "siyasi menfaatlerinin elden gideceği" psikozuydu.
Bazı TSK mensupları (Osman Özbek, 16.04.1997) ile bir kısım alevi cemaatlerinin endişesi ise, "rejim elden, canım tenden gider" evhamıydı.
Aydın geçinen bazı çevrelerin korkusu ise, "içkim ne olacak, başımı örtecekler mi" kaygısı, yani taassup korkusuydu.
Bu korkuların ilk ikisinde kısmen haklılık payı vardı. Ama son ikisi tamamen evhamdı. Bu evham bir merkezden yıllardan beri kurgulanan dürtülerden kaynaklanıyordu. Söylentisi var, ama kendisinden ortada eser yoktu, işin garibi endişelerin haklı olduğunu ispat edebilmek için zaman zaman sahnelenen oyunlar ve provokasyonlar da bir türlü dikiş tutmuyordu.
Nitekim, bir yıl süren REFAHYOL iktidarı dönemi, bu endişelerin hiç de haklı olmadığını bütün açıklığıyla gözler önüne sermiş, fakat yine de bazı çevreleri, REFAHYOL iktidarını iş başından uzaklaştırmak için zaman zaman birlikte hareket etme yolundan alıkoyamamıştır.
REFAHYOL Hükûmeti'nin güvenoyu almasından sonra, Meclis'te RP ve DYP, iktidar partileri konumuna geçmiş, ANAP, CHP ve DSP ise muhalefet partileri durumunda kalmışlardı.
Muhalefette kalan bu siyasi partilerden, özellikle ANAP ve CHP'nin iç bünyeleri, seçim mağlubiyetinden dolayı fokur fokur kaynıyor, bu partilerin taşra teşkilatları, seçimlerdeki oy kayıplarından dolayı parti liderlerini ve merkez yöneticilerini sorumlu tutuyor ve kendilerini hesaba çekmeye hazırlanıyordu. Bu iç kargaşa sebebiyle bu partiler, REFAHYOL Hükûmeti'ne karşı etkin bir muhalefet sergi-leyemiyorlardı.
REFAHYOL iktidarını engellemeye çalışan diğer kişi ve kuruluşlar da, her nedense, ilk altı ay içinde pek fazla bir etkinlik ortaya koyamamışlardı.
kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder