Kitabın 45. sayfasından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
Hargreaves Kontu John, "Mutsuz görünüyorsun, Isabel," diye fısıldadı Isabel'in kulağına. "Belki müstehcen bir fıkra hoşuna gider. Ya da başka bir partiye dâhil olmak. Bu parti fazlasıyla sıkıcı."
Isabel ona belli etmeden iç geçirdi ve yüzüne neşeli bir gülümseme yerleştirdi. "Buradan gitmek istiyorsan buna karşı çıkmam."
Hargreaves eldivenli elini genç kadının bel çukuruna yerleştirip onu hafifçe okşadı. "Ben gitmek istiyorum, diye bir şey söylemedim. Bunu can sıkıntını gidermek için önerdim."
Isabel o an neredeyse canının sıkılmasını tercih edecek durumdaydı. Zihninin bomboş olması, Gray'e dair düşüncelerle dolu olmasından katbekat iyiydi. O gün evine taşman adam kimdi? Bu konuda gerçekten de en ufak bir fikri yoktu. Sadece bu adamın, kendisiyle paylaşmadığı için bir anlam veremediği acıların izlerini taşıyan gizemli birisi olduğunu biliyordu. Aynı zamanda fazlasıyla tehlikeliydi. Kocası olarak ondan her türlü talepte bulunabilirdi ve Isabel bu talepleri reddetme konusunda çaresizdi.
Yüreğinin derinliklerinde, elinde olmadan geçmişte tanıdığı Grayson'ın Özlemini çekiyordu; dünyayı umursamayan, kıvrak zekâlı, genç Gray'in. O zamanlar onu idare etmek çocuk oyuncağıydı.
"Evet, Isabel?" dedi Hargreaves ısrarla.
Bu kitabı KitapGalerisi'nden bu linke tıklayarak satın alabilirsiniz.
kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder