Kitabın 52. ve 53. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
Jancece'i okuma alışkanlığı ile tanıştırdığı günü hatırlamak Kate'e her zaman gurur verirdi. Evet, buradaydı ve cildi her geçen gün temiz hava ve iyi sebzelerden yoksun olduğu için grileşiyordu ama büyük resme bakıldığında bunun o kadar da önemi yoktu. Önemli olan, başka birilerinin hayatında yapabileceği ufak değişikliklerdi.
Hücre kapısı aralıktı, Kate kapıda duran birisini fark etti. İriyarı vücuduyla ışığı kapatan Jancece, elinde bir A4 kâğıt tutuyordu.
"Her şey yolunda mı canım?"
Kızın Kate'in hücresine gelmesi pek rastlanır bir şey değildi; ikisi genellikle okuma odasında ya da sınıfta buluşurlardı. Kate kızın suratındaki ifadeyi çözemedi.
"Basardım Kate. Sonunda başardım!"
Janeece'in burnu ve boğazı gözyaşlarıyla tıkanmıştı; senelerdir ağlamamıştı. Çocukluğu ona ağlamanın yararsız olduğunu öğretmişti ama bu sefer farklıydı, bunlar sevinç gözyaşlarıydı.
Kate onun neden bahsettiğini anlayarak hemen yerinden fırladı.
"Alı hayatım! Peki, ne aldın?"
İçini bir heyecan sarmıştı.
"İngilizceden yıldızlı A, Fransızcadarı A ve matematik-ten B aldım. Yaptım Kate! İnanamıyorum ama sonunda başardım!"
Kate öne fırladı ve kızı kollarının arasına alıp becerebil-diği kadarıyla hantal gövdesini kucakladı. Sonra da kafasının üzerinden konuşmaya başladı.
"Seninle gurur duyuyorum Janeece! Gerçekten duyuyorum!"
"Zorlanıyorum ama bu bana engel olamayacak. Kolay olmasa da elimden gelenin en iyisini yapacağım."
"Sahip olmaya değer hiçbir şey kolay değildir hayatım. Buradan çıkınca, önünde parlak bir gelecek olacak Janeece. Senin de dediğin gibi, eğer denersen, istediğin her şey olabilirsin. Artık her şey sana bağlı. Çalıştığın bütün saatlere değecek. En zor kısmı başardın zaten, yani kendine inanmayı! Ne kadar değiştiğine, ne kadar geliştiğine bir baksana. Gerisi çocuk oyuncağı, ayrıca bu yolda yalnız da olmayacaksın. Ben de yanında olacağım."
"Her şey senin sayende Kate. Benim hayatımı değiştirdim ve her şey senin sayende. Eskiden hiçbir şeyim yoktu, fakat artık bir şeyim var. Üniversiteye gidip birisi olacağım ve hepsi senin sayende."
Hücre kapısı aralıktı, Kate kapıda duran birisini fark etti. İriyarı vücuduyla ışığı kapatan Jancece, elinde bir A4 kâğıt tutuyordu.
"Her şey yolunda mı canım?"
Kızın Kate'in hücresine gelmesi pek rastlanır bir şey değildi; ikisi genellikle okuma odasında ya da sınıfta buluşurlardı. Kate kızın suratındaki ifadeyi çözemedi.
"Basardım Kate. Sonunda başardım!"
Janeece'in burnu ve boğazı gözyaşlarıyla tıkanmıştı; senelerdir ağlamamıştı. Çocukluğu ona ağlamanın yararsız olduğunu öğretmişti ama bu sefer farklıydı, bunlar sevinç gözyaşlarıydı.
Kate onun neden bahsettiğini anlayarak hemen yerinden fırladı.
"Alı hayatım! Peki, ne aldın?"
İçini bir heyecan sarmıştı.
"İngilizceden yıldızlı A, Fransızcadarı A ve matematik-ten B aldım. Yaptım Kate! İnanamıyorum ama sonunda başardım!"
Kate öne fırladı ve kızı kollarının arasına alıp becerebil-diği kadarıyla hantal gövdesini kucakladı. Sonra da kafasının üzerinden konuşmaya başladı.
"Seninle gurur duyuyorum Janeece! Gerçekten duyuyorum!"
"Zorlanıyorum ama bu bana engel olamayacak. Kolay olmasa da elimden gelenin en iyisini yapacağım."
"Sahip olmaya değer hiçbir şey kolay değildir hayatım. Buradan çıkınca, önünde parlak bir gelecek olacak Janeece. Senin de dediğin gibi, eğer denersen, istediğin her şey olabilirsin. Artık her şey sana bağlı. Çalıştığın bütün saatlere değecek. En zor kısmı başardın zaten, yani kendine inanmayı! Ne kadar değiştiğine, ne kadar geliştiğine bir baksana. Gerisi çocuk oyuncağı, ayrıca bu yolda yalnız da olmayacaksın. Ben de yanında olacağım."
"Her şey senin sayende Kate. Benim hayatımı değiştirdim ve her şey senin sayende. Eskiden hiçbir şeyim yoktu, fakat artık bir şeyim var. Üniversiteye gidip birisi olacağım ve hepsi senin sayende."
Bu kitabı KitapGalerisi'nden bu linke tıklayarak satın alabilirsiniz.
kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder