Dilnişin

Dilnişin, Şenay Ordu  tarafından yazılmıştır. http://kitapgalerisi.com'da %30 İndirim ve aynı gün kargoya teslim avantajıyla alabilirsiniz. |  Artemis Yayınları, Roman, 9786051424071, 324 Sayfa, Ocak/2014

Kitabın 210. ve 211. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.

TANSA   SAÇINI   KESTİRMİŞTİ.   KlSACIK.   DÜNYACA   ÜNLÜ   BİR
oyuncunun saçının aynısıydı. Öyle demişti. Sınıfta kimse tanımıyordu o kadını, yine de herkes çok yakıştırmıştı bu saçı ona. Hatta Aslan Cem, "Çok güzel olmuş. Kısa saç herkese yakışmaz" demişti.
Saçının önleri, yeşil gözlerinin önüne düşüyordu. O da ağzıyla hava vererek püskürtüyordu onları. Bir tek Dilnişin'le Belçim beğenmemişlerdi bu yeni saçı. Dilnişin söylememişti ama Belçim, "Bence kızların saçı uzun olmalı. Bir daha kestirme!" diye açık açık konuşmuştu. "Olsun, ben sevdim yeni saçımı," diye cevaplamıştı Tansa onu.
Dilnişin kızın yüzünü dikkatle incelemişti. Hayır, ağlaması falan gelmemişti. Galiba gerçekten beğenmişti kendini bu saçla! Devran da bir şeyler söylemişti Tansa'ya. Sessiz sessiz. Kısık kısık. O da çok gülmüştü... Artık yeni arkadaşı ne söylediyse! Kahkahaları Belçim'le Dilnişin'in sırasından bile duyuluyordu. Zaten ne zaman okuma dersi olsa Tansa hemen onun sırasına geçerdi kitabını yanına alıp.
Bayağı samimi olmuşlardı Devran'la.
Belçim, "Tansa çok aptal davranıyor. Devran ona âşık ama o farkında değil," demişti. Dilnişin'se Belçim'in aptal olduğunu düşünüyordu. Tamam, o da hemfikirdi, Devran, Tansa'ya âşıktı tabii! Ama Tansa da bunun pekâlâ farkındaydı. İki erkeği de peşinden koşturuyordu ve bundan zevk alıyordu.
"Sapık bile olabilir. Uyarmak gerek, yaşı çok büyük çünkü bizden,' demişti Belçim. Annesi bilse kim bilir nasıl kızardı. Fazilet Öğretmen bilse? O hiçbir şey demezdi. Tansa aşağı, Tansa yukarı.
Onun yüzünden Aslan Cem de, Belçim de, Dilnişin de mecburen teneffüslerde Devran'la birlikte olmak zorunda kalıyorlardı. Bazen onu kabullendiklerini hissediyorlar, bazen de sırf onu kabullendikleri için kendilerine kızıp uzak duruyorlardı. Dersleri çok iyiydi Devran'ın. Her şeyi biliyordu. Her sorana da anlatıyordu.
Yalnız hâlâ tuhaf şeyler vardı onunla ilgili.
Hayalet gibiydi mesela. Sınıf boş sanırdın, arkadan bir bakardın Devran çıkmış. Olmadık yerlerde önlerinde arkalarında bulurlardı onu. Belçim, "Dikkat et kimse yok sanıp üstünü başını düzeltmeye kalkma. Bir bakmışsın Devran hemen yanı başında!" diye uyarıyordu Dîlnişin'i.
Bir de hep aynı ceketi giyiyordu üstüne. Diğer çocuklar kısa kollu gömlek giyerken, o güneşin altında bile çıkarmıyordu kalın ceketini.

Bu kitabı KitapGalerisi'nden bu linke tıklayarak satın alabilirsiniz.

kitap