Kitabın 324. ve 325. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
Fakat sonra, sessiz bir işaretle anlaşmış gibi hepsi aynı anda duruyor ve daha önce yapmakta oldukları işlerine geri dönüyorlardı. Bu, suşhi aşçılarının yuvarlayıp katlamaya, kesip dilimlemeye devam ettikleri anlamına geliyordu. Garson kız-larsa genç ve susamışlara koca koca fıçılardan Japon rakısıyla Japon birası, zengin ve acıkmışlara da büyük ahşap teknelerden pahalı suşhi ve sashimi servisi yapıyorlardı.
Tam her şeyin normale döndüğünü düşündüğünüz sırada da kapı bir kez daha açılıyor ve Tenjin'in hayat dolu personeli yeni gelen Strattoncu grubun üzerine çullanıp onları Japon debdebesinde ve tepeleme dozda Japon saçmalığı olduğuna adım gibi emin olduğum şeyde boğunca aynı çılgınlık yeniden tekrarlanıyordu.
Stratton tarzı öğle tatiline hoş geldiniz!
Dünya gezegeninin bu küçük köşesindeki başka âlem şu anda harıl harıl çalışıyordu. Onlarca spor araba ve uzun li-muzin restoranın önünü trafiğe kapatmıştı, içerideyse genç Strattoncular bir grup yabani kurt gibi davranma geleneklerini sürdürüyorlardı. Restoranın kırk masasından sadece ikisinde Strattoncu olmayanlar, ya da bizim tabirimizle siviller, oturuyordu. Belki de güzel ve rahatlatıcı bir yemeğin tadını çıkarmak için sakin bir yer ararken yanlışlıkla Tenjine girmişlerdi. Ne olursa olsun, başlarına gelecek felaketten habersiz olduklarına şüphe yoktu. Ne de olsa, yemek ilerledikçe uyuşturucu faslına geçilecekti.
Evet, saat daha az önce biri vurmuştu ve bazı Strattoncular kabuğundan çıkmaya başlamışlardı bile; hangilerinin uyuşturucu aldığını söylemek zor değildi: Masaların üstlerine çıkanlar, abuk sabuk konuşanlar, salyası akanlar ve savaş hikayeleri anlatanlar. Neyse ki satış asistanlarının telefonlara bakmak ve evrak işlerini yetiştirmek için işlem salonunda kalması gerekmişti. O yüzden şimdilik soyunan, tuvaletlere ya da masaların altına kaçan yoktu.
Ben, restoranın arka kısmında gizli bir köşeye oturmuş, katıksız saçmalıklarını kusan ahmak Kenny Greene'in muhabbetini dinliyormuş gibi yaparak bu çılgınlığın büyümesini izliyordum. Bu arada, Ahlaksız Çinli Victor Wang, geri zekâlı arkadaşının söylediği her şeyi panda büyüklüğündeki kafasını sallayarak onaylıyordu. Gerçi ben onun da Kenny nin bir budala olduğunu bildiğinden ve onunla hemfikir olduğuna dair sadece numara yaptığından emindim.
Hıyarağası konuşuyordu, "Burada çok para kazanmaya devam etmenin asıl nedeni bu, J.B. Yani, Victor benim tanıdığım en zeki adam." Elini uzatıp Ahlaksız Çinli'nin geniş sırtını sıvazladı. "Söylememe gerek var mı bilmiyorum ama senden sonra tabii."
Yapmacık bir gülücük attım. "Ya, öyle mi, güvenoyu için teşekkürler, Kenny!"
Victor arkadaşının aptallığına güldü, sonra gözlerini neredeyse yummuş gibi kısarak yüzünde o iğrenç gülümsemelerinden biriyle bana baktı.
Ancak, Kenny, sözlerimdeki ince alayı gerçekten anlamamıştı. Dolayısıyla da teşekkürümü aynen kabul etmişti ve şimdi de büyük bir gururla gülümsüyordu. "Neyse, benim tahminime göre bu işe iyi bir başlangıç yapmak için başlangıç sermayesi olarak dört yüz bin dolar falan gerekir. Eğer istersen bu parayı bana nakit verebilirsin, ben de annem yoluyla Victor a geçiririm." -annesi mi?- "Böylece geride kötü bir belge izin bıraktığın konusunda endişelenmene de gerek kalmaz." -kötü belge izi mi?- "Çünkü annemle Victor un ortak bir gayrimenkulleri var, yani parayı bu şekilde aklayabilirler.
kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder