Kitabın 4. ve 5. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
Kış, yoğun kar yağışı ve şiddetli rüzgârlarla geldi. Vadilerde, tarlalarda, hayattan iz taşımayan bayırlarda, her biri ölümün ayrı bir hayaleti gibi dikilip duran kuru ağaçlardan başka bir şey görünmüyordu.
Şeyh'in ambarlarını arazinin ürünleriyle, fıçılarını da üzüm bağlarından elde ettikleri şarapla dolduran köylüler kendi yıkık dökük evlerine çekilmiş, ocak başlarına kurulmuş, hayatlarının bu bölümünde hak edilmiş bir tembelliğin tadını çıkarıyor, geçmiş zamanlarda olup biten ve gurur veren ortak anıları, ortak bilgileri tazeliyor, birbirlerine zahmetli, telaşlı günlerin, uzun gecelerin hikâyelerini anlatıyorlardı.
Eski yıl son nefesini gri göklerin derinliklerine verip geçmişe yeni gömülmüştü. Yeni yıl taç giyip evrenin ve zamanın tahtına otururken gece bastırmıştı. Yoğun bir biçimde kar yağmaya ve ıslık çalarak esen rüzgâr yüksek dağlardan aşağı, uçurumlara inmeye ve yağan kan savurup vadilere tepeler halinde yığmaya başladı.
Ağaçlar, güçlü fırtınalarla sarsılıyor, tarlalar, tepecikler üzerinde ölümün kalın satırlarla bir şeyler yazıp sonra sildiği bembeyaz bir örtüyle kaplanıyordu. Sis, vadilerin kenarlarında kurulu köyler arasına çekilmiş kalın bölmeler gibi görünüyordu. Derme çatma evlerin pencerelerinde göz kırpan ışıklar Doğanın bu öfkeli, asık suratlı, soğuk bakışları altında gözden siliniyordu.
Korku, fellahların kalplerine nüfuz etmişti. Sağımlık hayvanlar ağıllarında, sundurmaların altında sessiz ve mütevekkil, geviş getiriyor, köpekler kuytu yerlerde sinmiş sabahı bekliyorlardı. İnsan, kulak kesilirse rüzgârın esintisinde ve vadilerin derinliklerinde dolaşan fırtınanın uğultusu içinde çığlıklar işitecekti. Sanki Doğa eski yılın geçip gitmesinden rahatsız olmuştu da, şimdi soğuk ve don silahlarını kuşanıp çarpışmaya girerek huzur içindeki ruhlardan öç almaya çalışıyordu.
kitap
