Kitabın 43. sayfasından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
Sert sözcüklerine rağmen Gabriel'ın gözleri hüzün doluydu. Yaptıklarını yüzünden içten içe kendini suçladığını biliyordum. Daha birkaç gün önce, Xavier ve ben Bryce Hamilton'ın çimleri üstünde bir araya toplanmış kepli ve cübbeli öğrencilerin yanından uzaklaşırken bana nasıl merakla baktığını hatırlıyordum. Ancak heyecanlı koro öğrencilerinden biri soru sorup dikkatini dağılınca, ilgisi yeniden müzik öğretmenliğine odaklanarak bizden uzaklaşmıştı. Tekrar bize baktığında oradan gitmiştik. Gabriel kendini asla hata yapmayan biri olarak görmekten hoşlanırdı. Burnunun dibinde olup bitenleri anlamadaki başarısızlığının acısı geçmiyordu.
Xavier, ağabeyime öfkeli gözlerle baktı. "Bu saçmalık artık yeter," dedi sonunda.
Gabriel serinkanlılıkla, "Yalnız değilsin," diye yanıtladı. "Unutmakta ısrar ediyorsun ancak Bethany bu dünyadan değil."
kitap
