Kitabın 112. ve 113. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
BAŞARISIZLIĞIN KEYFİNİ ÇIKAR
Bir yandan blogumla uğraşırken bir yandan da kendimi işimin başka yönlerinde de geliştirmek istiyordum. Konfor bölgemden çıkıp biraz da zorlanma bölgeme girmek istiyordum. Ama bu kararım 'Gretchen ol' ile çelişmiyor muydu?
Hem evet, hem hayır. Kendimi doğal yönümde geliştirmek istiyordum. W. H. Auden bu gerilimi çok güzel ifade ediyor: 'Yirmi bir ile kırk yaşlarımız arasında ne olduğumuzu keşfetme süreci içindeyizdir; bu da aşılması bir görev olan rastlantısal sınırlamalarımızla fütursuzca çiğneyemeyeceği-miz ve doğamızın gereği olan sınırlamalarımız arasındaki farkı öğrenmeyi içerir.' Örneğin blogumu başlatmak beni biraz endişelendirmişti, ama derinlerde bir yerde bunu yapabileceğimi ve baştaki o ürkütücü sorunları bir kez aşınca bunun büyük olasılıkla hoşuma gideceğini de biliyordum.
Kendimi zorlamanın bana ciddi anlamda rahatsızlık vereceğinden emindim. Bu bir Erginlik Sırrı idi: Mutluluk seni her zaman mutlu hissettirmez. Bazen neden kendimi zorlamaya isteksiz olduğum üzerinde düşününce, bunun başarısız olma korkumdan ileri geldiğini farkettim, ama daha başarılı olmak kadar, başarısız olmayı kabullenmeye de istekli olmam gerekiyordu. Robert Browning'in sözlerini anımsadım: 'Kişinin erimi kavrayışını aşmalıdır, yoksa bir cennet neye yarar ki?'
Bu korkuyu gidermek için kendime şöyle dedim: "Başarısızlığın eğlencesini seviyorum. Başarısız olmak eğlenceli bir şey." Bunu tekrar edip durdum. Hırslı olmanın bir parçası, yaratıcı olmanın bir parçası. Eğer bir şey yapmaya değiyorsa, kötü yapmaya da değerdir.
Bu mantra bana çok yardımcı oldu. 'Başarısızlığın eğlencesi' sözcükleri beni korkumdan kurtardı. Ve başarısız oldum da. Saygın yazma topluluğu Yaddo'ya başvurdum ve kabul edilmedim. Wall Street Journal'a bir yazı gönderdim ve umut verici görünse de yayımlanmaya uygun olmadığını söylediler. Winston Churchill'e Bakmanın Kırk Yolu kadar iyi satmayan JFK'ye Bakmanın Kırk Yolu adlı kitabımın satış raporları beni ümitsizliğe sürükledi. ("Hafife aldığımı sanmanı istemem," dedi ajanım teselli edercesine, "Ama belki de bu hayal kırıklığını mutluluk projen için kullanabilirsin"). Bir arkadaşımla biyografi okuma grubu başlatmak konusunda konuştuk, ama o fikir de suya düştü. New York Times Book Review"n arka sayfası için bir makale gönderdim, reddedildi. Bir arkadaşımla ortak internet yayıncılığı yapmak için görüştüm, ama o da yürümedi. Bloguma bağlantı verilmesi için sayısız e-posta gönderdim, çoğu görmezden gelindi.
kitap
