Kitabın 250. ve 251. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
"Kim o?"
"Benim ben."
Kapıyı açtım. Gözlerimi özenle ışıldatarak ona baktım.
"Hayati Bey! Ben de tam sizi düşünüyordum!"
"Beni mi düşünüyordun?" diye sordu gizemli ve endişeli bir merakla.
"Aynen öyle!" dedim neşeyle. Lütfen içeri gelin.
Bir an gözleriyle sağı solu tarayıp tereddüt etti.
"Lütfen," diye ısrar ettim.
Ayakkabılarını çıkarıp tedbiri elden bırakmadan içeri girdi ve etrafı kolaçan etti. Pencere kenarında dikilen Metin'i gördü.
"Sizinle bir konuyu konuşmak istiyordum, lütfen rahatınıza bakın." Koltuğu elimle ona sundum.
Gergin bir suratla koltuğa oturdu. Arkasına yaslanıp evin duvarlarını ve tavanını ağır ağır kontrol etti. Hepsinin yerinde olduğunu görünce yüzüne bir nebze rahatlama geldi.
"Ne içersiniz? Su var. Su için."
Metin'e bir işaret çaktım. Koşarak mutfağa gitti ve tepeleme doldurduğu bir bardak suyu titreterek getirdi.
Hayati Bey cebinden çıkardığı mendille alnının terlerini sildikten sonra saçını düzeltip bardağı aldı. Üzerine dökmemek için hafifçe eğilerek bir dikişte içti.
"Hayati Bey bu Metin, Metin Bey bu Hayati. Özür dilerim, Metin bu Hayati Bey."
Hayati Bey başını salladı, Metin dişlerini gösterdi.
"Metin benim çalışanım," dedim hafiften gururla. "Onunla çok büyük bir iş üzerinde çalışıyoruz."
Ev sahibi Metin'i baştan aşağı süzdü. Tahmin edileceği üzere bu çok kısa sürdü. Kendince bir not verip lafımın devamını bekleyen yüz ifadesiyle bana döndü.
"Ses getirecek ve mevcut anlayışı yıkacak bir reklam ajansı kuruyoruz. Altyapı çalışmalarını yaptık. Şu an tek ihtiyacımız bir ofis."
"Sen bir işe başlıyordun?"
"Boş verin onu," dedim yüzümü ekşiterek. "Kendi işinin patronu olacaksın."
"Doğru," dedi dudaklarını büzüp kafasını sallayarak.
Derin bir nefes aldım.
kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder