Geceye Fısıldanan Dilekler

Geceye Fısıldanan Dilekler, Barbara Freethy tarafından yazılmıştır.http://kitapgalerisi.com'da %20 İndirim ve aynı gün kargoya teslim avantajıyla alabilirsiniz. | Novella Yayınları, Roman, 9786053482444, 207 Sayfa, Şubat/2014

Kitabın 134. ve 135. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.

Sonunda geri çekilen Alex oldu. Nefesleri havada buhar oluşturuyordu. Alex'in gözleri ay ışığında parlıyor, geri çekilirken çenesindeki sertlik görülebiliyordu.
"Lanet olsun," dedi Alex. "Hâlâ herkesten iyi öpüşüyorsun."
"Sen de öyle."
"Eve gitmelisin, Carly."
Carole uzun bir süre ona bakakaldı. "En son ihtiyacım olan şey bu."
"Şimdi nereye gidiyoruz?" diye sordu Liz, John taksiye binmesine yardım ederken. Çok fazla acılı peynirli kızarmış patates yemiş, bunun yanında çok da kahve içmişlerdi. Carole kafein yüzünden o kadar gerilmişti ki, sabırsız ve umursamaz bir hale bürünmüştü. Eve gitmek aklında yoktu. Aslında, uyumayı hayal bile edemiyordu. Yeni şeyler denemeye ve konuşmaya devam etmek istiyordu. Artık ona ailesini de anlattıktan sonra saklayacak bir şeyi kalmamıştı ve kalkanlarının ardında saklanmaya gerek duymuyordu. Uzun zamandan sonra ilk defa bu kadar özgür hissediyordu.
"Doğum günümde Golden Gate Köprüsü'nün altından yelkenliyle geçeceğimi söylemek istemiştim, hatırlıyor musun?" diye sordu John.
"Evet."
John ona saatini gösterdi. "Saat gece yansını geçti. Artık senin doğum günün değil. Benim doğum günüm."
"Açılabilmek için güneşin doğmasını beklemelisin."
"Biraz ön planlama yapabiliriz."
"Biz mi?" diye sordu Liz, kuşkuyla. "Bu senin doğum günü yeniliğin, benim değil."
"Ben sana seninkini kutlamana yardım ettim. Bu iyiliğin karşılığını vermek istemiyor musun?"
"Yelkenliyle açılma konusunda hiçbir bilgim yok."
John gülümsedi. "Benim de yok. Yeni bir deneyim olacak. Normalde yapmadığımız bir şeyi yapma şansına sahip olacağız. Senin yeniliğinin de bir geceden fazla sürmesi gerekiyor."
"Bunun benim yeniliğim olduğunu hiç söylemedim," dedi, John'a bakarak. Adam gerçekten çok yakışıklıydı ve Liz kendisine engel olamıyordu. Eğer dikkat etmezse, onun söylediği her şeye evet diyecekti neredeyse. Belki de bu çok kötü bir fikir değildi; henüz yanlış bir şey yaptırmamıştı.
"Yarın iş var mı?" diye sordu John.
"Hayır, yarın boş günüm."
"O halde eve gitmek için herhangi bir sebebin yok."
"Saatin geç olması ve insanların çoğunun bu saatte uyumasının dışında."
"Biz çoğu insan değiliz, Liz, en azından bu gece için." "Hiç böyle anlık kararlarla hareket etmemiştim," dedi.

Bu kitabı KitapGalerisi'nden bu linke tıklayarak satın alabilirsiniz.

kitap