Kitabın 236. ve 237. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
O esnada Seyyidetülmelik yatağından kalkmış mürebbiyesini çağırmak üzereydi. Mürebbiye güler yüz ile yanına girince güzel bir haber getirdiğine hükmederek yüreği çarpmaya başladı. "İnşallah iyi bir haberin var." dedi. Mürebbiye gülerek cevap verdi: "Pek hayırlı bir haber. Sultan Selahaddin sizinle görüşmek için geliyor." Seyyidetülmelik'in bu ani haberden yanakları pembeleşerek "Bu görüşmeyi kendi kendiliğinden mi istedi?" diye sordu.
"Evet, hanımcığım! İhtimal ki sizi memnun edecek bir diyeceği var. Kalkınız, kıyafetlerinizi giyiniz."
Seyyidetülmelik hemen kalktı. Giyinmeye başladı. Mürebbiye ona yardım etti. Gayet sade bir kıyafet giydi. Saçlarını düzeltti. Yüzüne bir yaşmak koydu. Dizleri titrediği hâlde kabul salonuna gitti.
Biraz sonra konakta ayak sesi işitildi. Karakuş yanlarına girerek "Sultan geliyor." diye haber verdi.
Seyyidetülmelik onu karşılamaya hazırlandı. Birkaç saniye geçmeden Selahaddin içeri girerek büyük bir nezaketle selam verdi. Seyyidetülmelik ayağa kalkmak istedi. Selahaddin tebessüm ederek oturmasını işaret etti.
"Hemşire oturunuz. Mısır'ın haricindeydim. Onun için ziyaretinizde bulunamadım. Nasılsınız? İnşallah iyi bir hâldesiniz."
Seyyidetülmelik, Selahaddin'in kendisine hemşire diye hitap ettiğini işitince büyük bir rahatlama ve memnuniyet duydu.
"Hamdolsun, iyiyim. Hakkımdaki himaye ve saygınızın minnettarıyım."
Selahaddin, Seyyidetülmelik'in karşısındaki sedirin üzerine oturdu. Karakuş'a da oturmasını işaret etti. Mürebbiye ayakta duruyordu. Selahaddin, Seyyidetülmelik'e hitap ederek "Sizin istirahatiniz için hiçbir şeyin eksik edilmemesini adamlarıma emrediyorum. Bir eksiğiniz yoktur zannederim." dedi.
"Hiçbir eksiğim yoktur. Üstat Bahaeddin bu yolda hiçbir kusurda bulunmaz. Allah ondan razı olsun. Sultan Hazretlerinin bana hemşire demesi de beni cidden bahtiyar ediyor."
"Eğer bu kardeşlikten memnun oluyorsanız o hâlde yüzünüze yaşmak koymanıza lüzum yoktur."
Seyyidetülmelik bu yeni devletin sahiplerinin mert ve namuslu adamlar olduklarına kanaat getirmişti. Yüzündeki yaşmağı aşağıya çekti.
"Pek doğrudur." dedi. Utancından yere bakmaya başladı.
Selahaddin Seyyidetülmelik'in yüzünden zayıflamış olduğunu anladı.
Bu kitabı KitapGalerisi'nden bu linke tıklayarak satın alabilirsiniz."Evet, hanımcığım! İhtimal ki sizi memnun edecek bir diyeceği var. Kalkınız, kıyafetlerinizi giyiniz."
Seyyidetülmelik hemen kalktı. Giyinmeye başladı. Mürebbiye ona yardım etti. Gayet sade bir kıyafet giydi. Saçlarını düzeltti. Yüzüne bir yaşmak koydu. Dizleri titrediği hâlde kabul salonuna gitti.
Biraz sonra konakta ayak sesi işitildi. Karakuş yanlarına girerek "Sultan geliyor." diye haber verdi.
Seyyidetülmelik onu karşılamaya hazırlandı. Birkaç saniye geçmeden Selahaddin içeri girerek büyük bir nezaketle selam verdi. Seyyidetülmelik ayağa kalkmak istedi. Selahaddin tebessüm ederek oturmasını işaret etti.
"Hemşire oturunuz. Mısır'ın haricindeydim. Onun için ziyaretinizde bulunamadım. Nasılsınız? İnşallah iyi bir hâldesiniz."
Seyyidetülmelik, Selahaddin'in kendisine hemşire diye hitap ettiğini işitince büyük bir rahatlama ve memnuniyet duydu.
"Hamdolsun, iyiyim. Hakkımdaki himaye ve saygınızın minnettarıyım."
Selahaddin, Seyyidetülmelik'in karşısındaki sedirin üzerine oturdu. Karakuş'a da oturmasını işaret etti. Mürebbiye ayakta duruyordu. Selahaddin, Seyyidetülmelik'e hitap ederek "Sizin istirahatiniz için hiçbir şeyin eksik edilmemesini adamlarıma emrediyorum. Bir eksiğiniz yoktur zannederim." dedi.
"Hiçbir eksiğim yoktur. Üstat Bahaeddin bu yolda hiçbir kusurda bulunmaz. Allah ondan razı olsun. Sultan Hazretlerinin bana hemşire demesi de beni cidden bahtiyar ediyor."
"Eğer bu kardeşlikten memnun oluyorsanız o hâlde yüzünüze yaşmak koymanıza lüzum yoktur."
Seyyidetülmelik bu yeni devletin sahiplerinin mert ve namuslu adamlar olduklarına kanaat getirmişti. Yüzündeki yaşmağı aşağıya çekti.
"Pek doğrudur." dedi. Utancından yere bakmaya başladı.
Selahaddin Seyyidetülmelik'in yüzünden zayıflamış olduğunu anladı.
kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder