Kitabın 234. ve 235. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
Şafağın ilk saatlerini Quinn ve Ramsay ile geçiren Grimm, Jillian'ın ne durumda olduğuna bakmaya gitti. Jillian bıraktığı gibiydi, yatağında kıvrılmış, bir yığın battaniyenin altına girmiş mışıl mışıl uyuyordu. Yatağa, onun yanına sokulmayı arzuladı. Onu kollarında tutarak uyanmanın nasıl bir duygu olduğunu hissetmek istiyordu ama şato ahalisi uyanmak üzereydi ve Jillian'ın odasından çıkarken görünme riskini alamazdı.
Caithness'ın üzerinde gün doğmak üzereyken, merdivenlerden tökezleye tökezleye inerek yemek aramaya koyulan Ramsay'e başıyla selam verdi. Sonra bir ıslık çalarak Occam'ı çağırdı ve atın çıplak sırtına atladı. Göle gidip, fazlasıyla hararetlenmiş olan bedenini buz gibi suya atma niyetindeydi. Jillian'la yaşadıkları, ona olan iştahını daha da artırmıştı. Kız ona gülümseyecek olsa bile, aç bir kurdun doyumsuzluğuyla onun üzerine saldırmaktan korkuyordu. Yıllar yılı inkâr edilen tutku serbest kalmıştı ve Grimm ona olan açlığını hiçbir zaman doyuramayacağını fark etti.
Occam'ı bir ağaçlığın etrafından döndürdü ve biraz dinlenerek sabahın güzelliğini içine çekti. Göl dalgalıydı, pembeye çalan göğün altında dev bir gümüş ayna gibiydi. Azametle yükselen meşe ağaçları göğe doğru siyah dallarını sallıyorlardı.
Rüzgâr acı verecek denli kötü söylenen bir ezginin parçalarını taşımıştı. Grimm gölün çevresini dikkatle kolaçan etti. Atını çukurların ve taşlık alanların arasından geçirerek sesi takip etti, ta ki bir yükseltinin üstüne çıkıp suya eğilmiş olan Zeke'yi görene dek. Oğlan bacaklarını birleştirip kendine doğru çekmişti. Kollan dizlerinin üzerindeydi ve elleriyle gözlerini ovuşturuyordu.
Grimm Occam'ı durdurdu. Zeke, yarı ağlamaklı, eski bir ninninin sözlerim yarım yamalak mırıldanıyordu. Grimm sabahın bu saatinde onun duygularını kimin bu kadar incittiğini merak etti. Oğlanı izlerken bir yandan da onun gururunu kırmadan ona doğru yaklaşmanın en doğru yolunu arıyordu. Grimm gölgeler içinde kararsızlıkla beklerken, kırılan çalı çırpı sesi davetsiz bir misafirleri olduğunu haber verdi. Grimm etraflarını çevreleyen ormanı gözleriyle taradı. O daha sesin kaynağını çözemeden, hırıltılar çıkaran bir hayvan Zeke'nin birkaç adım arkasındaki ağaçlıktan fırladı. Muazzam büyüklükteki, kudurmuş gibi gözüken bir yaban kedisi gölün kenarına doğru sıçradı. Beyaz köpüklerle bezeli ağzından salyalar akıyordu. Hırladı ve ölümcül sivri dişlerini meydana çıkardı. Zeke başını çevirdi ve sesi titreyerek şarkı söylemeyi bıraktı. Gözleri korku içinde açılmıştı.
Grimm hemen Occam'ın sırtından aşağı fırladı.
Bu kitabı KitapGalerisi'nden bu linke tıklayarak satın alabilirsiniz.Caithness'ın üzerinde gün doğmak üzereyken, merdivenlerden tökezleye tökezleye inerek yemek aramaya koyulan Ramsay'e başıyla selam verdi. Sonra bir ıslık çalarak Occam'ı çağırdı ve atın çıplak sırtına atladı. Göle gidip, fazlasıyla hararetlenmiş olan bedenini buz gibi suya atma niyetindeydi. Jillian'la yaşadıkları, ona olan iştahını daha da artırmıştı. Kız ona gülümseyecek olsa bile, aç bir kurdun doyumsuzluğuyla onun üzerine saldırmaktan korkuyordu. Yıllar yılı inkâr edilen tutku serbest kalmıştı ve Grimm ona olan açlığını hiçbir zaman doyuramayacağını fark etti.
Occam'ı bir ağaçlığın etrafından döndürdü ve biraz dinlenerek sabahın güzelliğini içine çekti. Göl dalgalıydı, pembeye çalan göğün altında dev bir gümüş ayna gibiydi. Azametle yükselen meşe ağaçları göğe doğru siyah dallarını sallıyorlardı.
Rüzgâr acı verecek denli kötü söylenen bir ezginin parçalarını taşımıştı. Grimm gölün çevresini dikkatle kolaçan etti. Atını çukurların ve taşlık alanların arasından geçirerek sesi takip etti, ta ki bir yükseltinin üstüne çıkıp suya eğilmiş olan Zeke'yi görene dek. Oğlan bacaklarını birleştirip kendine doğru çekmişti. Kollan dizlerinin üzerindeydi ve elleriyle gözlerini ovuşturuyordu.
Grimm Occam'ı durdurdu. Zeke, yarı ağlamaklı, eski bir ninninin sözlerim yarım yamalak mırıldanıyordu. Grimm sabahın bu saatinde onun duygularını kimin bu kadar incittiğini merak etti. Oğlanı izlerken bir yandan da onun gururunu kırmadan ona doğru yaklaşmanın en doğru yolunu arıyordu. Grimm gölgeler içinde kararsızlıkla beklerken, kırılan çalı çırpı sesi davetsiz bir misafirleri olduğunu haber verdi. Grimm etraflarını çevreleyen ormanı gözleriyle taradı. O daha sesin kaynağını çözemeden, hırıltılar çıkaran bir hayvan Zeke'nin birkaç adım arkasındaki ağaçlıktan fırladı. Muazzam büyüklükteki, kudurmuş gibi gözüken bir yaban kedisi gölün kenarına doğru sıçradı. Beyaz köpüklerle bezeli ağzından salyalar akıyordu. Hırladı ve ölümcül sivri dişlerini meydana çıkardı. Zeke başını çevirdi ve sesi titreyerek şarkı söylemeyi bıraktı. Gözleri korku içinde açılmıştı.
Grimm hemen Occam'ın sırtından aşağı fırladı.
kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder