Fareler Ve İnsanlar

Fareler Ve İnsanlar, John Steinbeck tarafından yazılmıştır. http://kitapgalerisi.com'da %20 İndirim ve aynı gün kargoya teslim avantajıyla alabilirsiniz. |  Sel Yayınları, Roman, 9789755705859, 126 Sayfa, Nisan/2014

Kitabın 94. ve 95. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.

Kız bir an baktı Candy'ye, sonra gülmeye başladı. "Kes saçmalamayı! Palavra atıp durma bana. Belli ki Curley sonunu getiremeyeceği bir dövüşe girmiş. Makineye sıkışmış-mış, palavranın âlâsı! Eli parçalandığına göre artık kimseye bir sağ, bir sol çakamaz. Kim hakladı onu?"
Candy asık suratla tekrarladı söylediğini: "Elini makineye kaptırdı."
"Peki, tamam," dedi aşağılayarak. "Tamam koruyun onu bakalım. Bana ne zaten. Siz zavallı serseriler kendinizi pek bir akıllı görüyorsunuz. Beni kim sanıyorsunuz siz? Çocuk muyum ben kandırılacak? Sahneye çıkacaktım ben. Kaç tane teklif aldım bunun için biliyor musunuz siz? Bir adam beni filmde bile oynatabileceğim söylemişti..." Öfkeden nefesi kesilmişti. "Cumartesi gecesi. Herkes dışarıda bir şeyler yapıp eğleniyor. Peki ben ne yapıyorum? Burada durmuş birkaç serseriyle konuşuyorum, kim var karşımda? Bir zenci, bir kıt akıllı koca çocuk, bir de moruklamış işçi parçası. Başka kimse olmadığı için etrafımda onlarla sohbet etmek zorundayım işte."
Lennie ağzı şaşkınlıktan açık onu izliyordu. Crooks zencilere özgü o korunaklı, ağırbaşlı havaya bürünmüştü. Ama yaşlı Candy'nin yüzü değişmişti. Birden ayağa fırladı, üstüne oturduğu çivi kutusunu tekmeledi. "Yetti artık," diye öfkeyle bağırdı. "Sen burada istenmiyorsun. İstenmediğini söyledik sana. Erkeklerle ilgili o içi boş düşüncelerini de kendine sakla. Öyle kuş beyinlisin ki bizim aylak serserilerden olmadığımızı göremiyorsun. Farz et ki kovdurdun bizi. Diyelim ki kovdurdun. Yola çıkıp bunun gibi iki paralık bir iş arayacağımızı mı sanıyorsun? Bizim kendi çiftliğimiz olduğunu, başımızı sokacak bir evimiz olduğunu bilmiyorsun ki. Buraya bağımlı değiliz biz. Kendi evimiz, tavuklarımız, meyve ağaçlarımız var, bizim yerimiz buradan çok ama çok daha güzel. Asıl önemlisi dostlarımız var bizim. Eskiden olsa kovulmaktan korkardık, ama artık böyle bir korkumuz yok. Kendi toprağımız var bizim, orası bizim toprağımız ve istediğimiz zaman gidebiliriz oraya."
Curley'nin karısı kahkahaya boğuldu. "Palavra," dedi. "Sizin gibileri çok gördüm ben. Biraz para gördü mü cebiniz, doğru gider içkiye yatırırsınız, deli gibi içerisiniz işte. Sizin gibileri iyi tanırım ben."
Candy'nin yüzü gittikçe kızarıyordu, ama kız sustuğunda kendisini toplamayı başardı. Duruma hâkim görünüyordu. "Belki de sen haklısındır," dedi kibarca. "Artık senin de gidip kendi oyuncaklarınla oynama vaktin gelmedi mi? Sana söyleyecek bir şeyimiz yok bizim zaten. Biz kim olduğumuzu biliyoruz, senin bunu bilip bilmemen umurumuzda değil. Artık buradan çıksan iyi olur, bakarsın Curley karısının ahırda biz 'zavallı serserilerle' sohbet etmesini pek hoş karşılamaz."
Kız bakışlarını bir yüzden ötekine çevirdi. Hepsi ona soğuk bakıyordu. Uzun uzun Lennie'yi süzdü o da, Lennie utanç içinde gözlerini yere indirene dek. Sonra birden "Yüzündeki o morluklar da ne senin öyle?"
Lennie suçlu bir tavırla başını kaldırdı. "Bana mı diyorsun?"
"Evet seninle konuşuyorum."
Lennie Candy'ye baktı yardım istercesine. Sonra gözlerini yere indirdi yeniden.
"Elini makineye kaptırdı," dedi.
Curley'nin karısı güldü. "Tamam anladım bu makine işini ben. Sonra konuşacağım seninle. Makineleri pek bir severim zaten."

Bu kitabı KitapGalerisi'nden bu linke tıklayarak satın alabilirsiniz.

kitap

Gazap Üzümleri

Gazap Üzümleri, John Steinbeck  tarafından yazılmıştır.http://kitapgalerisi.com'da %20 İndirim ve aynı gün kargoya teslim avantajıyla alabilirsiniz. |  Remzi Kitabevi, Roman, 9789751410412, 480 Sayfa,  Aralık/2013

Kitabın 240. ve 241. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.

Bir zamanlar Kaliforniya, Meksika'ya; toprakları da Meksikalılar'a aitti; sonra paçavralar içinde bir grup ateşli Amerikalı oraya geldi. Toprağa öylesine açlardı ki, hemen ele geçirdiler... Sutter'ın, Guerrero'nun topraklarını çaldılar, sonra bu çılgın, aç insanlara toprak bağışlandı, toprağı bölüp birbirleriyle kavga ettiler. Çaldıkları toprakları tüfeklerle korudular. Evler, ahırlar yaptılar, toprağı kazıp tahıl ektiler. Bunlar mal demekti ve mal, mülkiyeti de birlikte getirmiş oldu.

Meksikalılar, zayıf, gözü tok insanlardı. Bu dünyada hiçbir şeyi Amerikalıların toprağı isteyişleri gibi çılgınca arzulamadıkları için karşı koyamadılar.

Daha sonra işgalciler, toprağın sahibi oldular. Çocukları büyüdü, onların çocukları oldu. Ve toprağa, suya, üstündeki göğe, yeşil otlara, ağaçlara karşı duydukları o büyük açlık geçip gitti. Öyle çok şeye sahip olmuşlardı ki, artık onlar hakkında fazla bir bilgileri yoktu. Bereketli bir toprak, onu kazacak pırıl pırıl bir saban, kanatları havada dönen değirmenler onları ilgilendirmiyordu. Artık uykulu kuşların ilk ötüşlerini işitmek, sevgili tarlalarına gitmek ve günün ilk ışıklarını beklerken, rüzgârın evin çevresinde uğuldayışını dinlemek için sabahları erken kalkmıyorlardı. Bu tür şeyler yitirilmişti. Ürün, dolarla; toprak, getirdiği faizle değerlendiriliyor; ürün daha ekilmeden alınıp satılıyordu. Ürünün mahvolması, kuraklık, sel, yaşam içindeki küçük ölümler değil, para kaybıydı. Tüm sevgileri kazandıkları parayla birlikte azaldı, sertlikleri aldıkları faizle yumuşadı, sonunda, çiftçiliklerini tümden yitirerek ürün tüccarlarına, mallarını yetiştirmeden satan birer esnafa dönüştüler. Sonra iyi tüccar olmayan bu çiftçiler topraklarını iyi tüccarlara kaptırdılar. İnsan toprağa ve üstünde yetişenlere ne denli bağlı, onlar için ne denli sevgiyle dolu olursa olsun, iyi bir tüccar değilse asla yaşayamaz. Ve zaman geçtikçe işadamları çiftlikler kurdular, çiftlikler büyüdü ama sayıları azaldı.

Artık çiftçilik bir endüstri olmuş, sahipleri farkında bile olmadan Roma'nın yolundan gitmeye başlamışlardı. Köle ithal ediyorlardı ama onlara köle demiyorlardı; Çinli, Japon, Meksikalı ve Filipinliydi bunlar. İşadamlarının dediğine bakılırsa pirinç ve fasulye onlara yeterdi. Onlara bundan fazlası gerekmezdi. İyi ücretle ne yapacaklarını bile bilmezlerdi. Bakın, nasıl yaşıyorlar. Bakın, nasıl yemek yiyorlar. Canınızı sıkarlarsa... atarsınız giderler.

Zaman geçiyor, çiftlikler büyüyor, sayıları azalıyordu. Artık tüm topraklar iki-üç çiftçinin malıydı. İthal edilen köleler öylesine dövülüyor, korkutuluyor, aç bırakılıyordu ki çoğu evlerine dönüyor, kimisi de fazla sertleştiği için ya öldürülüyor ya da ülkeden atılıyordu. Ve çiftlikler büyüdü, çiftliklerin sayısı azaldı.

Ürünler değişti. Tarlaların yerini meyve ağaçları aldı, onların diplerine tüm dünyayı besleyecek kadar sebze ekilmişti; salata, karnabahar, enginar, patates. İnsan, tırpanı, sabanı, tırmığı ayaktayken kullanabilir ama salata sıralarının arasında bir böcek gibi sürünmesi, pamuk tarlasında iki büklüm eğilip uzun çuvalını arkasından çekmesi, enginar bahçesinde pişman olmuş bir insan gibi dizlerinin üstünde hareket etmesi gereklidir.

Sonunda çiftçiler, çiftliklerinde hiç çalışmaz oldular. Onlar kâğıt üstünde çalışıyorlardı; toprağı, kokusunu, ona dokundukları zaman kapıldıkları duyguları unuttular; yalnızca ona sahip olduklarını, onunla para kazanıp yitirdiklerini anımsadılar. Kimi çiftlikler öylesine genişledi ki, artık onları bir kişi yönetemiyordu. Gelirin ve giderin hesabını tutabilmek için bir sürü muhasebeci, toprağın verimini yükseltmek için kimyagerler, işçilerin bütün güçleri ile çalışıp çalışmadıklarını denetleyecek kalfalar gerekliydi. Sonra çiftçiler, kendi dükkânlarını açtılar. Yanında çalıştırdıklarına ücret veriyor ama kendi mağazasından yiyecek satın almaya zorlayıp, parasını geri alıyorlardı. Bir süre sonra adamlarına para vermekten büsbütün vazgeçip hesapları tutma derdinden kurtuldular. Bu çiftlikler krediyle yiyecek veriyorlardı. İnsan iş bulup karnını doyurabilirdi; iş bittikten sonra bir de bakardı ki şirkete borçlu kalmış. Çiftçiler, yalnız çiftliklerinde çalışmamakla kalmıyorlar, sahip oldukları çiftlikleri hiç görmüyorlardı bile.

Bu kitabı KitapGalerisi'nden bu linke tıklayarak satın alabilirsiniz.

kitap

John Steinbeck

Tomris Uyar ve Ayşe Ece'nin yetkin çevirileriyle John Steinbeck "Fareler ve İnsanlar" ve "İnci" Sel Yayıncılık etiketiyle çıktı, Kitap Galerisi'nde...