Kitabın 63. sayfasından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
Dört yıl boyunca beraber yaşayacağımız bu hayatın içine onca ayrıntıyı ve anıyı sığdırabileceğimiz, ne Murat'ın ne de benim aklıma gelirdi. Şimdi duvarlarındaki hüzne kısık gözlerle baktığım bu evde ne kadar çok şey paylaştığımızı düşünüyorum.
Burada ağladık. Burada güldük. Paramız olmadığı için yiyecek alamadığımız ve aç yattığımız günler oldu. Yakacağımızın olmadığı soğuk kış gecelerinde, birbirimize sarılarak uyuduk. Eve geç gelişlerimizde, penceremizin önüydü nöbet tuttuğumuz yer... Birbirimiz için kavgalara girdik. Bu evde temizledik yaralarımızı. Hasta olduğumda bana ilaç bulup getirdi. Sabaha kadar başımda bekleyip, defalarca atletimi değiştirdi. Beraber evimizi temizledik. Beraber kirlettik. Zaman zaman Aylin de katıldı bu derbeder halimize. Vize ve finallerde üçümüz beraber, sabahlara kadar ders çalıştık.
Bazı geceler sabaha kadar Araz'a mektup yazardım. İkisi de başıma dikilir, "Vay bee! Hem şair hem aşık olunca insan, sabaha kadar yazar tabii" derlerdi. Sonra Aylin Murat'a sataşır, "sen bir kere bana "Aylin'ime" diye başlayan mektup yazmadın" derdi.
kitap
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder