Kitabın 184. ve 185. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
"Monica'yla., ilk eşimle evet, eminim ona âşıktım. Belki de çok genç olduğumuz ve her şeyin çok yeni ve heyecan verici olmasından, bir de Maria Rosa'nın doğmasından dolayı. Ama sanıyorum aşktı..."
"Öyleyse seninki benden fazla."
"Aşk olayından kaçınmaya mı karar verdin?"
"Yok, ama aptal yerine konmamaya ve taviz vermemeye karar verdim. Bunu o kadar çok gördüm ki. Annemle babamın konuşacak çok az şeyi var, daha önce olduğunu varsayarsak tabii... Teyzem Mary sırf büyük bir arazisi olduğu için yüz yaşında bir adamla evlendi, ama adam hangi günde olduğumuzu bile bilmiyor aslında. Chicky gerçekten aşk evliliği yaptı, ama sonra kocası bir trafik kazasında yeryüzünden silindi. Aşk konusunda büyük tavsiyeler değil, bunların hiçbiri değil!"
Corry, "Belki de onlar seni tanıma şansı bulamadan zırhını takıyorsundur" diye fikir verdi.
"Belki. Oyunbozanlık falan yapmak istemiyorum. Sadece kendi kendine bu noktaya gelmiş gibi görünüyor."
"Hayır, benim kastettiğim..."
"Ve sanırım asıl sinir bozucu olan annemle babam. Yaşamımla fazla ilgililer. Onlara bunun ne kadar rahatsız edici olduğunu göstermemek gittikçe daha da zorlaşıyor."
"Ah, anne babalar hep yanlış anlarlar, Orla. Ebeveyn tanımının içinde yer alır." John'un sesi hüzünlü çıkmıştı.
"Sen kızınla bu konuları halletmişe benziyorsun."
"Hiç de öyle değil. Onun için o kadar çok istiyorum ki. Her şeyin en iyisine sahip olmasını istiyorum, ama veremediğimi de biliyorum. O kadar yanlış anlıyorum ki."
"Peki senin annenle baban nasıldı?"
"Yoktu. Babamın kim olduğunu hiç bilmiyorum, annem de beni tekrar almak için geri gelmedi."
"Ah, çok özür dilerim." Orla uzanıp elini onunkinin üstüne koydu. "Amma şapşalım. Bilmiyordum. Özür dilerim."
John, "Yok, önemli değil. Sana neden aileye saplanıp kaldığımı, sıkı sıkı yapıştığımı anlatıyorum sadece" dedi. "İtalyanca konuştuğu ve altmış yıl kadar önce beni sarıp sarmalayıp bir yetiştirme yurdunun kapısına bıraktığı dışında annemle ilgili tek bir şey bilmiyorum. Saatler, haftalar ve yıllar boyu onu merak ettim, iyi olduğunu umut ettim ve neden beni oraya bıraktığını anlamaya çalıştım." Orla'nın eli hâlâ elinin üzerindeydi. Orla onun elini dayanışma duygusuyla sıktı.
"Eminim o da hep seni düşünüyordu. Bahse girerim, düşünüyordu. Ayrıca yaşamını nasıl bir noktaya getirdiğine bir bak! Seninle öyle gurur duyardı ki."
"Duyar mıydı? Tamam, ünlü oldum, ama senin dediğin gibi bundan yeterince keyif almıyorum, yeterince keyif. Annem benim iyi vakit geçirmemi ve daha mutlu, daha az huzursuz olmamı isterdi herhalde."
Orla, "Haydi bir anlaşma yapalım" diye önerdi. "Ben erkeklerle ilgili daha açık fikirli olacağım. Hepsinin insana kabak tadı veren sırnaşıklar olduğunu varsaymayacağım. Yabancıların henüz karşılaşmadığım dostlar olduğunu varsayan şu Amerikan düşüncesi gibi yapacağım!"
John savunmaya geçerek, "Yalnızca Amerikalılara özgü olduğunu sanmam" dedi.
"Muhtemelen değildir. Neyse, Brigid O'Hara'nın o korkunç erkek kardeşleri ya da amcalarından biriyle çıkma düşüncesiyle kusmayacağım. Onlara bir şans vereceğim. Bu sana makul geliyor mu?"
"Çok makul." John onun konuşmasındaki şiddete gülümsedi.
"Öte yandan sen de halinden keyif alacaksın. İnsanlar bir ünlüyle tanışmaya bayılırlar John. Onlara iyi gelir. Biz donuk hayatlar sürüyoruz. Bir film yıldızıyla tanışmak cidden harikadır. Bunu anlayacak kadar yüce gönüllü ol."
kitap
