Kitabın 290. ve 291. sayfalarından tanıtım amaçlı alıntı yapılmıştır.
duyarsın
derinlerde bir yerlerde
insanın insana bölünmesidir yalnızlık
derinlerde bir yerlerde
insanın insana bölünmesidir yalnızlık
Derya'nın okuluna dönmesiyle her şey yoluna girecek sanıyordum. Pek de öyle olmadı. Kızımla arama kara kedi girmişti bir kere. Eskisi gibi benimle sık sık yazışmıyor, telefon mesajları yollamıyordu. Üniversiteyi burada okumasına ve yazın yayınevinde çalışmasına sıcak bakan annesine yöneltmişti bana olan düşkünlüğünü. Alınmadığımı söyleyemem! Bunca zamandır sırlarını, dertlerini benimle paylaşmış olan biricik kızım, palamarlarını çözmüş yelkenli gibi sessizce uzaklaşıyordu benden ve ben bunu hiç hak etmediğimi düşünüyordum.
Eda kaç kere teselli etmeye çalışmıştı beni, "Derya babalığın nasıl bir duygu olduğunu bilemediği için onu kıskanmandan rahatsız oluyor," demişti.
"Benim Derya'yı kıskandığımı mı düşünüyorsun?'
"Elbette! Ben de babamın biricik kızıydım ve bana yaklaşmaya yeltenen her erkekten rahatsız olurdu. Hatta nefret ederdi. Babalık böyle bir şey işte."
"Babanın benden nefret ettiğini bilmiyordum açıkçası."
"Etmezdi ki. Sen benim kocamdın. Seni sonunda kabullendi ve çok sevdi. Sen de ileride kızının seçeceği kişiyi seveceksin ama şimdi flörtlerine huysuzlanman çok doğal."
"Bora sence onun flörtü mü?"
"Laf aramızda İlhami, Derya öyle olmasını umut ediyor ama değil."
"Nereden biliyorsun?"
"Aralarında hiçbir yakınlaşma olmamış. Öpmeye yeltenmediği gibi, elini bile tutmamış kızın."
"Sana bunları kendi mi söyledi."
"Evet. Salya sümük anlattı. Sana olan kızgınlığı da bu yüzden. Sanıyor ki Bora senden korktuğu için yüz vermiyor ona."
"Benden?"
"Ee tabii! Bora'nın, patronunu kızdırmak istemediği için ondan uzak durduğunu düşünüyor. İlhami, öyle bakma yüzüme, ben bunun doğru olmadığını adım gibi biliyorum ama o daha çok genç. Çok tecrübesiz. Oğlanın onda gönlü olamayışını birinin üstüne yıkmak işine geliyor, o kişi de sensin."
"Ne yapmamı önerirsin?" dedim karıma.
"Rolünü kabullen ve her şeyi oluruna bırak," dedi Eda.
Bu kitabı KitapGalerisi'nden bu linke tıklayarak satın alabilirsiniz.
Eda kaç kere teselli etmeye çalışmıştı beni, "Derya babalığın nasıl bir duygu olduğunu bilemediği için onu kıskanmandan rahatsız oluyor," demişti.
"Benim Derya'yı kıskandığımı mı düşünüyorsun?'
"Elbette! Ben de babamın biricik kızıydım ve bana yaklaşmaya yeltenen her erkekten rahatsız olurdu. Hatta nefret ederdi. Babalık böyle bir şey işte."
"Babanın benden nefret ettiğini bilmiyordum açıkçası."
"Etmezdi ki. Sen benim kocamdın. Seni sonunda kabullendi ve çok sevdi. Sen de ileride kızının seçeceği kişiyi seveceksin ama şimdi flörtlerine huysuzlanman çok doğal."
"Bora sence onun flörtü mü?"
"Laf aramızda İlhami, Derya öyle olmasını umut ediyor ama değil."
"Nereden biliyorsun?"
"Aralarında hiçbir yakınlaşma olmamış. Öpmeye yeltenmediği gibi, elini bile tutmamış kızın."
"Sana bunları kendi mi söyledi."
"Evet. Salya sümük anlattı. Sana olan kızgınlığı da bu yüzden. Sanıyor ki Bora senden korktuğu için yüz vermiyor ona."
"Benden?"
"Ee tabii! Bora'nın, patronunu kızdırmak istemediği için ondan uzak durduğunu düşünüyor. İlhami, öyle bakma yüzüme, ben bunun doğru olmadığını adım gibi biliyorum ama o daha çok genç. Çok tecrübesiz. Oğlanın onda gönlü olamayışını birinin üstüne yıkmak işine geliyor, o kişi de sensin."
"Ne yapmamı önerirsin?" dedim karıma.
"Rolünü kabullen ve her şeyi oluruna bırak," dedi Eda.
Bu kitabı KitapGalerisi'nden bu linke tıklayarak satın alabilirsiniz.
kitap
